«Τεχνητή Νοημοσύνη και Προσωπικά Δεδομένα»

Η τεχνητή νοημοσύνη έχει αναδειχθεί σε πρωταγωνιστικό παράγοντα των τεχνολογικών εξελίξεων τις τελευταίες δεκαετίες. Έχοντας εισχωρήσει σε ποικίλους τομείς της καθημερινότητας, συνεισφέρει στην βελτίωση της ταχύτητας και της ποιότητας εκτέλεσης διαφόρων εργασιών και παρέχει λύσεις σε ένα ευρύ φάσμα προβλημάτων. Ωστόσο, τα οφέλη που προσφέρουν οι τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης συνοδεύονται από μια σειρά πιθανών κινδύνων, οι οποίοι μπορούν να προκύψουν κατά τη χρήση τους. Ως εκ τούτου, κρίνεται αναγκαία η νομοθετική ρύθμιση της χρήσης της τεχνητής νοημοσύνης. Η παρούσα εργασία επιχειρεί την προσέγγιση της έννοιας της τεχνητής νοημοσύνης και την αλληλεπίδρασή της με τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, τα οποία αποτελούν απαραίτητο συστατικό στοιχείο για τη λειτουργία των εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης. Στο πλαίσιο αυτό εξετάζεται η αντιμετώπιση της τεχνητής νοημοσύνης, υπό το πρίσμα του ΓΚΠΔ και αναλύονται οι κυριότερες διατάξεις, οι οποίες απευθύνονται σε αυτή. Περαιτέρω, εξετάζεται η ευρωπαϊκή προσέγγιση της τεχνητής νοημοσύνης και αναλύονται οι νομοθετικές προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ρυθμίσει την τεχνητή νοημοσύνη και να καταστεί ηγετική δύναμη στον τομέα των τεχνολογιών. Αποκορύφωμα των νομοθετικών προσπαθειών αποτελεί η Πρόταση Κανονισμού για την τεχνητή νοημοσύνη. Τέλος, επιχειρείται μια κριτική των διατάξεων της Πρότασης και εξετάζεται η σχέση της με το ΓΚΠΔ.