Το 1821 στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες: προσεγγίσεις της ρουμανικής ιστοριογραφίας

Η επανάσταση του 1821 υπήρξε γεγονός-ορόσημο για τη χερσόνησο των Βαλκανίων. Στη συλλογική μνήμη και, όχι σπάνια, στον επιστημονικό διάλογο, η επανάσταση του 1821 ταυτίζεται με την Ελλάδα και τον αγώνα της για απελευθέρωση. Εν τούτοις, το εναρκτήριο επεισόδιο της επαναστατικής δράσης διαδραματίστηκε στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες, τη Βλαχία και τη Μολδαβία. Αντικείμενο της εργασίας είναι η μελέτη της πρόσληψης των γεγονότων που συντάραξαν τις Ηγεμονίες το πρώτο εξάμηνο του 1821 από τη ρουμανική ιστοριογραφία, αξιοποιώντας τις κυριότερες ιστορικές συνθέσεις της ρουμανικής γραμματείας, από τον 19ο αιώνα μέχρι και τον 21ο. Μέσα από την εκτενή ανάλυση και συγκριτική αντιπαράθεση των κεφαλαίων που απαντώνται στις σημαντικότερες συλλογικές συνθέσεις της ρουμανικής ιστορίας σχετικά με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στις Ηγεμονίες, επιχειρείται η διερεύνηση της θέσης που κατέχει η επανάστασης του 1821 διαχρονικά στα κυρίαρχα αφηγήματα της ρουμανικής ιστοριογραφίας, με στόχο την ευρύτερη κατανόηση και την χαρτογράφηση της γνώσης για αυτή, αλλά και τις χρήσεις που είχε το 1821 στη διαμόρφωση τόσο του εσωτερικού ιδεολογικού και ιστοριογραφικού πεδίου στο ρουμανικό κράτος, όσο και των δια-βαλκανικών αντικατοπτρισμών του καθοριστικού αυτού γεγονότος. Επιπρόσθετα, η μελέτη των απεικονίσεων της επανάστασης στη ρουμανική ιστοριογραφία, δύναται να συνεισφέρει στην συζήτηση για τις αναπαραστάσεις του βαλκάνιου «Άλλου» μέσα στα ίδια τα Βαλκάνια, και ταυτόχρονα να προσφέρει νέες οπτικές στο ζήτημα της Επανάστασης, αποδεσμεύοντάς το από το περιορισμένο «εθνικό» πλαίσιο στο οποίο συνήθως εξετάζεται και αναδεικνύοντας τη συμβολή των γεγονότων που διαδραματίστηκαν στις Ηγεμονίες το 1821, θέτοντας το ιστορικό συμβάν στην παμβαλκανική διάσταση του.