Ο βιοπολιτικός ρόλος της ψυχολογίας στο μεταναστευτικό ζήτημα: απαιτήσεις, συγκρούσεις, ψυχοπολιτική. Μια ερμηνευτική φαινομενολογική ανάλυση στο λόγο ψυχολόγων εργαζομένων σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις στην Ελλάδα

Εκκινώντας από μια κριτική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας που συνδέει την ψυχολογία με μηχανισμούς ελέγχου και επιτήρησης, η ανα χείρας έρευνα εξετάζει το βιοπολιτικό ρόλο της ψυχολογίας και των ψυχολόγων στην επονομαζόμενη μεταναστευτική κρίση στην Ελλάδα από το 2015 και έπειτα. Για τη συλλογή πληροφοριών χρησιμοποιήθηκαν ημιδομημένες συνεντεύξεις σε 8 εργαζόμενους ψυχολόγους σε ΜΚΟ και διάφορους φορείς που δραστηριοποιούνται στην ανθρωπιστική ανταπόκριση. Ως μέθοδος ανάλυσης του υλικφού των συνεντεύξεων χρησιμοποιήθηκε η Ερμηνευτική Φαινομενολογική Ανάλυση. Από την ανάλυση προέκυψαν τρεις βασικές θεματικές οι οποίες εμπεριείχαν τρία υποθέματα η κάθε μία. Πιο συγκεκριμένα αυτά είναι, ο ψυχολόγος ως: 1) ειδικός ψυχικής υγείας, 2) ως διαμεσολαβητικός/διαδικαστικός ρόλος και 3) ως φορέας εξουσίας. Η ανάλυση του υλικού των συνεντεύξεων διαφώτισε σημαντικές και ποικίλες συγκρούσεις που σχετίζονται με την αναπαράσταση του ψυχολόγου, τόσο από τους ίδιους τους εργαζόμενους όσο και από τους πρόσφυγες αλλά και με απαιτήσεις της εργοδοσίας. Η σύγκρουση ομαδοποιήθηκε και αναλύθηκε ως διαπροσωπική (κώδικας δεοντολογίας και ρόλος ψυχολόγου), ενδο-οργανωσιακή (ανάμεσα σε συναδέλφους και εργοδοσία) και σε εξω-οργανωσιακή (απαιτήσεις ωφελούμενων). Ως βασικό συμπέρασμα της έρευνας προέκυψε ότι ο ρόλος της ψυχολογίας επανορίζεται και μεταβάλλεται ανάλογα με τις απαιτήσεις της εργοδοσίας και τη πολιτική ατζέντα και πως οι ψυχολόγοι καλούνται στη καθημερινή τους πρακτική να εμπλακούν σε τεχνικές διαχείρισης και ελέγχου του προσφυγικού πληθυσμού.