Παραγωγή και ρόλος της "πληροφόρησης"(intelligence) στη διαδικασία διαπραγμάτευσης διεθνών καθεστώτων περιβάλλοντος και βιώσιμης ανάπτυξης

Στην επιτακτική ανάγκη υλοποίησης του οράματος της βιώσιμης ανάπτυξης, ένας εκ των τριών πυλώνων της οποίας είναι ο περιβαλλοντικός, η δημιουργία διεθνών καθεστώτων που αντιμετωπίζουν τέτοια επιμέρους ζητήματα αναδεικνύεται ως η επικρατέστερη πρακτική μέθοδος εφαρμογής των αρχών της βιώσιμης ανάπτυξης, υλοποιώντας τους επιμέρους δομικούς λίθους οικοδόμησης ενός παγκόσμιου μοντέλου ανάπτυξης που να ανταποκρίνεται στο παραπάνω όραμα. Τα διεθνή αυτά καθεστώτα προκύπτουν από πολυμερείς διαπραγματεύσεις, οι οποίες τείνουν να παρουσιάζουν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και μια σχετική διαδικαστική ομοιογένεια, στις οποίες πρωταγωνιστές είναι οι ομάδες διαπραγμάτευσης. Ως μέρος της διαδικασίας λήψης αποφάσεων, ιδιαίτερα στην κρατική λειτουργία αλλά και στον ιδιωτικό τομέα, η πληροφόρηση (intelligence) αποτελεί έναν ολόκληρο «κόσμο», με δικές της διαδικασίες, γραπτούς και άγραφους νόμους, ευμεγέθεις υπηρεσίες που έχουν στη διάθεση τους πληθώρα μέσων και πόρων και τέλος με σημαντική πρόσβαση και επιρροή στην ιεραρχία λήψης αποφάσεων. Προβληματισμό της εργασίας αυτής αποτελεί το κατά πόσον οι δύο «κόσμοι», οι δρώντες στις διαπραγματεύσεις και οι υπηρεσίες πληροφοριών, συμπλέκονται, αλληλεπιδρούν, συνεργάζονται, αντιστρατεύονται ή αγνοούν ο ένας τον άλλο και κατά πόσο, αν δε γίνεται κάτι από όλα αυτά, θα μπορούσε θεωρητικά να αλλάξει κάτι στη μεταξύ τους σχέση ώστε να προαχθούν οι διαπραγματεύσεις αυτές. Αρχικά, παρουσιάζεται ο ρόλος της «πληροφόρησης», με τις διάφορες μορφές του αλλά και αναλόγως προς τα ειδικότερα πεδία αναφοράς των διαπραγματεύσεων αυτών και ακολουθεί εκτενέστερη ανάλυση των δύο κυριότερων θεμάτων που συνδέουν την «πληροφόρηση» με αυτού του είδους τις διαπραγματεύσεις, της εθνικής ασφάλειας και των επιστημονικών δεδομένων. Το μεν πρώτο, η εθνική ασφάλεια, αφορά την προσέγγιση της σύνδεσης αυτής υπό το πρίσμα του κλασσικού πεδίου ενδιαφέροντος της «πληροφόρησης», το δε δεύτερο, τα επιστημονικά δεδομένα, αποτελεί την ιστορικότερη και άκρως σημαντική συνεισφορά της «πληροφόρησης» στις διαπραγματεύσεις αυτές.