Το εργασιακό καθεστώς ατόμων δεύτερης γενιάς από την Αλβανία : θεωρητικός προβληματισμός κι εμπειρική διάσταση

Η παρούσα εργασία εξετάζει το εργασιακό καθεστώς ατόμων μεταναστευτικής προέλευσης από την Αλβανία που ανήκουν στην δεύτερη γενιά. Η δεύτερη γενιά αποτελεί μια σημαντική ομάδα μελέτης όσον αφορά την ένταξή τους στη χώρα υποδοχής, γεγονός που παρουσιάζει αρκετά στοιχεία για τις πολιτικές ενσωμάτωσης που χρησιμοποιεί μια χώρα όσον αφορά τους μεταναστευτικούς πληθυσμούς που εισέρχονται και διαμένουν σε αυτήν. Η έρευνα εστιάζει στα χαρακτηριστικά της απασχόλησης που έχουν εδώ στην Ελλάδα, στις ομοιότητες καθώς και τις διαφορές που έχουν σε σχέση με τους γηγενείς όσον αφορά την πορεία τους εντός της ελληνικής αγοράς εργασίας αλλά και σε σχέση με τους γονείς τους οι οποίοι αποτελούν την πρώτη γενιά μεταναστών. Πραγματοποιήθηκε εμπειρική έρευνα, χρησιμοποιώντας ως μέσο αναπαραγωγής πληροφοριών άλλες έρευνες που αποτέλεσαν σημαντικό μέρος της βιβλιογραφίας καθώς και τις ποιοτικές συνεντεύξεις που διεξήχθησαν με άτομα δεύτερης γενιάς αλβανικής προέλευσης. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως ναι μεν ακολουθούν επαγγέλματα που δεν αντιστοιχούν στο επίπεδο μόρφωσης και τις δεξιότητες που διαθέτουν, τα οποία απέκτησαν μέσα από την ένταξή τους στο εκπαιδευτικό σύστημα της κοινωνίας υποδοχής, αλλά γι’ αυτό ευθύνονται οι δομές της ελληνικής αγοράς εργασίας που χαρακτηρίζεται από αναντιστοιχία του μορφωτικού επιπέδου των εργαζομένων και των θέσεων εργασίας που έχουν εντός της ελληνικής αγοράς εργασίας. Επίσης σημαντικό πρόβλημα αποτελεί η δυσλειτουργία του κρατικού μηχανισμού η οποία δημιούργησε μεγάλα εμπόδια όσον αφορά την απόκτηση των απαραίτητων νομιμοποιητικών εγγράφων κατά την προσπάθεια ένταξής τους στην ελληνική κοινωνία, θέματα που θα αναλυθούν εκτεταμένα παρακάτω.