Τρανς προσφυγικότητα: στη μεθόριο μεταξύ ευαλωτότητας και αντίστασης

Η παρούσα εργασία μελετά τα υπό-ερευνημένα βιώματα των τρανς προσφυγισσών στην ελληνική πραγματικότητα, με έμφαση στις εμπειρίες αποκλεισμού και στις πρακτικές αντίστασης/επιβίωσης εντός των πολλαπλών σχέσεων εξουσίας που ανιχνεύονται στο ελληνικό συγκείμενο. Άξονας της διερεύνησης είναι η βιογραφική προσέγγιση των ιστοριών ζωής τεσσάρων τρανς προσφυγισσών μέσα από το πρίσμα των κουήρ μεταναστευτικών σπουδών, της κουήρ θεωρίας και τη θεωρίας του συν-αισθήματος. Τα ευρήματα της έρευνας αυτής αφενός αναδεικνύουν τη σχέση αντικειμένων και συν-αισθήματος ως αποκαλυπτικών των άρρητων πειθαρχήσεων των τρανς προσφυγικών σωμάτων στο ελληνικό συγκείμενο. Σχολιάζω τη συν-αισθηματική ατμόσφαιρα που αναδύεται μέσα από την αλληλεπίδραση των τρανς προσφυγισσών με εκπροσώπους του συστήματος ασύλου και άλλους θεσμικούς εκπροσώπους από τη δική τους οπτική γωνία (θέση) στον περιβάλλοντα χώρο. Συζητώ πώς ποικίλα (κυρίως θεσμικά ή γραφειοκρατικά) έγγραφα και αντικείμενα, τα οποία προσεγγίζω ως ψυχικά αντικείμενα, εμπλέκονται στη διαδικασία εμφυλοποίησης και υποκειμενικοποίησης των προσφυγικών σωμάτων και γεννούν συν-αισθήματα που καταδεικνύουν μια συγκεκριμένη σχέση με το ελληνικό έθνος-κράτος. Αφετέρου, τα ευρήματα της έρευνας φωτίζουν τις ατομικές ή και συλλογικές καθημερινές πρακτικές αντίστασης και επιβίωσης (ως αντίσταση) των συμμετεχουσών, οι οποίες καθιστούν τις κουήρ μεταναστευτικές ζωές τους βιώσιμες κάτω από συνθήκες βίας. Η εργασία αυτή προσφέρει πρωτότυπο ερευνητικό υλικό και υπογραμμίζει τους σύμπλοκους τρόπους με τους οποίους οι τρανς προσφυγικές υποκειμενικότητες συντίθενται εντός των σημείων μεταξύ της ευαλωτότητας και της επιβίωσης, της πειθάρχησης και της αντίστασης.