Δημόσιοι χρηματοδοτικοί φορείς-μηχανισμοί και προκλήσεις του Ελληνικού Κινηματογράφου

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον τρόπο, με τον οποίο διαμορφώνεται η σύγχρονη κινηματογραφική πραγματικότητα στην Ελλάδα, με επίκεντρο τους δημόσιους φορείς χρηματοδότησης. Καταγράφεται η διαχρονική πορεία και ο μετασχηματισμός της κρατικής πολιτικής απέναντι στην κινηματογραφική παραγωγή, από τα πρώτα χρόνια του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (ΕΚΚ) μέχρι τη σύσταση του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας – Creative Greece (ΕΚΚΟΜΕΔ). Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα τόσο η ανεξάρτητη ελληνική κινηματογραφική παραγωγή σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον, όσο και η διανομή, ως καθοριστικός παράγοντας επιβίωσης του ελληνικού κινηματογράφου. Η απουσία στρατηγικής προώθησης της ελληνικής ταινίας στην κινηματογραφική αίθουσα δημιουργεί σοβαρά εμπόδια στη βιωσιμότητα των ανεξάρτητων παραγωγών. Παράλληλα, στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας, εξετάζονται σύγχρονα χρηματοδοτικά εργαλεία, όπως το “cash rebate”, και πώς αυτά αλλάζουν τα δεδομένα στην οπτικοακουστική παραγωγή. Η μελέτη δομείται σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο˙ παρουσιάζει, αφενός, το νομοθετικό και ιστορικό υπόβαθρο και αφετέρου εστιάζει σε συγκεκριμένες εμπειρίες επαγγελματιών του χώρου, μέσα από συνεντεύξεις, στατιστικά δεδομένα και ανάλυση της σημερινής παραγωγικής δραστηριότητας. Στόχος της εργασίας είναι, μέσα από μία εμπεριστατωμένη και κριτική θεώρηση, να αναδείξει το πώς η κρατική πολιτική, οι δημόσιοι φορείς χρηματοδότησης και οι εταιρίες παραγωγής και διανομής ταινιών μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες της σύγχρονης ελληνικής κινηματογραφίας. Τέλος, προσδοκά να συμβάλει στη διαμόρφωση νέων προτάσεων, που μπορούν να ενισχύσουν την προσπάθεια ανάπτυξης ενός βιώσιμου και εξωστρεφούς ελληνικού κινηματογράφου.