Το μεταδημοκρατικό πλαίσιο και οι προκλήσεις των ΣΥΡΙΖΑ και PODEMOS

Το 2006 κυκλοφόρησε στα ελληνικά το δοκίμιο του Colin Crouch (Κόλιν Κράουτς) με τον εύγλωττο τίτλο Μεταδημοκρατία. Στο δοκίμιό του ο Crouch καταθέτει τον προβληματισμό του για την κατάσταση της δημοκρατίας, εντάσσοντάς την και αυτή στον αστερισμό των εννοιών που κατανοούνται πλέον με το πρόθημα «μετα-». Όπως σημειώνει, το «μετα-» αποτυπώνει την ιστορική παραβολή της κίνησης του αντικειμένου στο οποίο αναφέρεται. Έτσι η χρονική περίοδος 1 είναι προ-δημοκρατική και φέρει ορισμένα χαρακτηριστικά που συνδέονται με την απουσία της δημοκρατίας, η χρονική περίοδος 2 είναι η περίοδος της ακμής της δημοκρατίας (και αυτή την περίοδο ουσιαστικά χρησιμοποιούμε για να δώσουμε θετικό περιεχόμενο στα εκάστοτε χαρακτηριστικά), και η περίοδος 3 είναι η εποχή που έχουν διαμορφωθεί νέες συνθήκες, που στην περίπτωση μας μειώνουν τη σημασία της δημοκρατίας χωρίς αυτό απαραίτητα να σημαίνει ότι έχουμε περάσει σε μια σαφώς αντι-δημοκρατική κατάσταση. Η χρονική περίοδος 3 φέρει έντονα ακόμη τα ίχνη της περιόδου 2, αλλά μερικά πράγματα αρχίζουν να θυμίζουν την περίοδο 1. Οι εξελίξεις αυτές που ανιχνεύει ο Crouch, με αφορμή κυρίως το παράδειγμα της Βρετανίας, εντοπίζονται την ίδια περίοδο και στην Ελλάδα, όπου ακριβώς γίνεται έντονος λόγος για την περίφημη πια «διαπλοκή» και τους κάθε λογής «διαπλεκόμενους». Η ανάλυση του Crouch, εστιάζοντας στη διάβρωση των συστημάτων πολιτικής και κοινωνικής εκπροσώπησης από τα επιχειρηματικά συμφέροντα, επαναφέρει στην πραγματικότητα, αν και όχι με αυτούς τους όρους, την παλαιότερη διαμάχη περί της συμβατότητας ή μη καπιταλισμού και δημοκρατίας. Η πολιτική είναι εμφανώς σε κρίση, αλλά τυπικά οι δημοκρατικές διαδικασίες τηρούνται σε μια μάλλον λειτουργική ισορροπία, όπου «οι πολιτικές ολιγαρχίες έχουν μάθει να ελέγχουν και να χειραγωγούν τις λαϊκές διεκδικήσεις, ενώ ο λαός πρέπει να πειστεί για να ψηφίσει με διαφημιστικές καμπάνιες από τα πάνω».