Κοινωνική ένταξη/επανένταξη και επαγγελματική αποκατάσταση πρώην χρηστών εξαρτησιογόνων ουσιών

Στη συγκεκριμένη εργασία, εξετάζεται η ύπαρξη σχέσης μεταξύ της επαγγελματικής αποκατάστασης και της κοινωνικής επανένταξης πρώην χρηστών εξαρτησιογόνων ουσιών, και του κοινωνικού αποκλεισμού. Συγκεκριμένα διερευνάται η συμβολή του επαγγέλματος στην κοινωνική ένταξη/επανένταξη των ατόμων αυτών, καθώς και ο ρόλος του στην καταπολέμηση του κοινωνικού τους αποκλεισμού. Επιπλέον, εξετάζονται μέσα από τη μελέτη δευτερογενούς υλικού, τόσο οι δυνατότητες εκπαιδευτικής και επαγγελματικής αποκατάστασης, που παρέχονται από την πολιτεία, όσο και η επαγγελματική πορεία των ατόμων αυτών, μετά την παρακολούθηση κάποιου θεραπευτικού προγράμματος. Το σημείο στο οποίο συμφωνούν όλοι, είναι ότι το επάγγελμα αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αξίες του σύγχρονου ανθρώπου, εφόσον παρέχει οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική αναγνώριση, και καθίσταται κατά αυτόν τον τρόπο μία από τις σημαντικότερες προϋποθέσεις για την κοινωνική ενσωμάτωση κοινωνικά ευάλωτων ομάδων. Το φαινόμενο του αποκλεισμού επιβαρύνει περισσότερο ευπαθείς κοινωνικές ομάδες λόγω προσωπικών, κοινωνικών ή άλλων δυσκολιών. Τα απεξαρτημένα ή και υπό/απεξάρτηση άτομα αποτελούν μια από τις πιο ευάλωτες ομάδες που πλήττονται από τον κοινωνικό αποκλεισμό, στην αγορά εργασίας. Η μάχη ενάντια στον κοινωνικό αποκλεισμό τους συνεπάγεται την εξασφάλιση των όρων ισότιμης συμμετοχής τους στην παραγωγική διαδικασία, γεγονός όμως που δυσχεραίνεται εκτός από την γενικότερη ανεργία, και από ελλείψεις σε εκπαιδευτικό και επαγγελματικό επίπεδο, και από τις προκαταλήψεις του κοινωνικού συνόλου γενικά και των εργοδοτών ειδικότερα. Σε αυτή την εργασία επιχειρήθηκε η εξέταση αυτών των φαινομένων μέσα από βιβλιογραφική εξέταση.