Η συμβολή της διοικητικής μεταρρύθμισης στην αποτελεσματικότερη σύμπραξη έργων μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) στον κλάδο των τουριστικών μεταφορών

Η ανάπτυξη μιας χώρας και η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου της συνδέονται όπως γίνεται αποδεκτό στη διεθνή βιβλιογραφία και πρακτική, με τα μεγάλης κλίμακας έργα υποδομής όπως οι αυτοκινητόδρομοι, τα αεροδρόμια, τα λιμάνια, οι σιδηρόδρομοι, οι γέφυρες κλπ. Η αρμοδιότητα και ευθύνη παραγωγής των εν λόγω έργων έγκειται στην δικαιοδοσία του κράτους, το οποίο οφείλει να εξασφαλίζει στους πολίτες του τις απαιτούμενες συνθήκες για την ομαλή και οργανωμένη λειτουργία της κοινωνίας. Η δυσχερής παρ’ όλα αυτά δημοσιονομική κατάσταση της χώρας, η διαρκής ανάγκη εκσυγχρονισμού και βελτιστοποίησης των παρεχόμενων έργων και υπηρεσιών και η άνοδος του νεοφιλελευθερισμού στην Δημόσια Διοίκηση, οδήγησαν σταδιακά στην «εγκατάλειψη» των παραδοσιακών απόψεων για τον τρόπο παραγωγής των δημοσίων έργων. Η εναλλακτική μέθοδος που αναδύθηκε και ξεχώρισε μέσα από την προσπάθεια κάλυψης των παραπάνω ελλείψεων και κενών, παρουσιάζεται σήμερα με τον όρο ΣΔΙΤ (Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα), και αποτελεί το αντικείμενο μελέτης της παρούσας διδακτορικής διατριβής. Στο πλαίσιο αυτής, επιχειρείται η παρουσίαση της ελληνικής και παγκόσμιας αγοράς ΣΔΙΤ στον τομέα των τουριστικών μεταφορών, η συγκριτική ανάλυση των χαρακτηριστικών του θεσμού ανάμεσα στις χώρες της ΕΕ που τον έχουν υιοθετήσει και η μελέτη της στρατηγικής που επιλέγεται και ακολουθείται αναφορικά με το θεσμό των ΣΔΙΤ στον συγκεκριμένο τομέα, αναλυόμενη υπό το πρίσμα των συνεχών αλλαγών στα κοινωνικοπολιτικά και οικονομικά δεδομένα της εποχής. Στόχος της έρευνας είναι ο εντοπισμός και η αξιολόγηση των διοικητικών δράσεων και μεταρρυθμίσεων που πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα κατά τα μεταπολιτευτικά χρόνια και ενίσχυσαν σημαντικά τον θεσμό των ΣΔΙΤ, αλλά και η διερεύνηση των διοικητικών παραγόντων που επηρεάζουν την αποτελεσματική εφαρμογή του, μέσα από την καταγραφή των εμφανιζόμενων δυσλειτουργιών κατά την υλοποίηση των σχετικών έργων. Τα αποτελέσματα της πρωτογενούς έρευνας αναδεικνύουν την διαφθορά εντός του κυβερνητικού πλαισίου ως τον σημαντικότερο ανασταλτικό παράγοντα των έργων ΣΔΙΤ στην Ελλάδα ενώ τέλος, στο ιδιαίτερο μέρος της διατριβής, επιχειρείται η επίλυση του ερευνητικού προβλήματος μέσα από ένα σύνολο προτεινόμενων διοικητικών μέτρων που επικεντρώνονται κυρίως στην πρόληψη και αντιμετώπιση του.