Ο κοινωνικός μισθός σε τοπικό επίπεδο στην Ελλάδα την περίοδο της οικονομικής κρίσης

Η συρρίκνωση των κοινωνικών παροχών στα χρόνια της οικονομικής κρίσης, συναρτάται με τις περικοπές δαπανών του κρατικού προϋπολογισμού, που αντανακλώνται εξίσου σε όλους του φορείς του δημοσίου. Ο κοινωνικός μισθός συνιστά ένα μέτρο, που μπορεί να δείξει το πόσο βελτιώνεται η εισοδηματική θέση των ατόμων από τις κοινωνικές δαπάνες του κράτους, αφού οι δωρεάν ή χαμηλού κόστους δημόσιες υπηρεσίες μειώνουν τις δαπάνες διαβίωσης. Τα τελευταία χρόνια εντοπίζεται στην τοπική αυτοδιοίκηση ένα ευρύ φάσμα αγαθών και υπηρεσιών, που συμβάλλουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Η παρούσα εργασία, μέσα από τη βιβλιογραφική επισκόπηση και την ανάλυση των παροχών των ΟΤΑ, όπως διαμορφώνονται μέσα από τις δαπάνες των προϋπολογισμών τους, εξετάζει τη σύνδεση των ΟΤΑ με τον κοινωνικό μισθό, σε τοπικό επίπεδο, στην Ελλάδα την περίοδο της οικονομικής κρίσης. Όπως παρατηρούμε, από τις δαπάνες των προϋπολογισμών των ΟΤΑ, διαφαίνεται η σύνθεση ενός πλέγματος κοινωνικής προστασίας, με παρεμβάσεις τόσο για φροντίδα και κοινωνική στήριξη, όσο και δράσεις που αφορούν στον αθλητισμό και τον πολιτισμό, που στοχεύουν στην ενίσχυση των εισοδημάτων των δημοτών, μειώνοντας τις ίδιες δαπάνες, μέσα από την παροχή αγαθών συλλογικής κατανάλωσης.