Ισλάμ και τρομοκρατία: η επίδραση της προσωπικής αβεβαιότητας και της πρόδηλης θνητότητας στο συντηρητισμό

Η πειραματική αυτή μελέτη έγινε υπό το πρίσμα δύο θεωρητικών προσεγγίσεων της Κοινωνικής Ψυχολογίας: της Θεωρίας Διαχείρισης Τρόμου (Greenberg, Pyszczynski, and Solomon, 1986) και του Μοντέλου Διαχείρισης Αβεβαιότητας (Van den Bos, 2001). Σύμφωνα με τις δύο θεωρίες, οι απειλές της θνητότητας και της αβεβαιότητας αντίστοιχα οδηγούν κάποιον να ενισχύσει τις υπάρχουσες κοσμοθεωρίες του. Σε μερικές έρευνες επίσης η απειλή γενικά ενισχύει συντηρητικές θέσεις. Στο πείραμα αυτό μελετάται η διαφορική επίδραση της πρόδηλης θνητότητας και της πρόδηλης αβεβαιότητας στην Ισλαμοφοβία και τις στάσεις προς την τρομοκρατία. Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 118 άτομα, τυχαία κατανεμημένα στις τρεις συνθήκες του πειράματος, τη συνθήκη πρόδηλης θνητότητας, τη συνθήκη πρόδηλης αβεβαιότητας και τη συνθήκη ελέγχου. Τα ευρήματα δεν επιβεβαίωσαν συνολικά την υπόθεση ότι οι συμμετέχοντες στη συνθήκη πρόδηλης θνητότητας θα παρουσίαζαν υψηλότερο συντηρητισμό. Σε συμμετέχοντες όμως με προοδευτικό ιδεολογικά προφίλ η πρόδηλη θνητότητα οδήγησε σε μεγαλύτερη προκατάληψη απέναντι στο Ισλάμ. Βρέθηκαν επίσης ερείσματα σεξισμού και υπερτιμωρητικότητας κατόπιν διέγερσης της πρόδηλης θνητότητας. Επιβεβαιώνεται η τάση μετατόπισης προς το συντηρητισμό ως αποτέλεσμα της διέγερσης της πρόδηλης θνητότητας και η ρύθμισή της από τον ιδεολογικό προσανατολισμό των υποκειμένων. Τα ευρήματα συζητούνται με αναφορά στη γενικότερη θεωρητική και μεθοδολογική συζήτηση σχετικά με τις δυο «ανταγωνιστικές» θεωρίες, της διαχείρισης του τρόμου και της διαχείρισης της αβεβαιότητας.