Η περίπτωση της τρίτης ηλικίας και η σχέση της με τα μέσα: μια ψυχολογική διερευνητική προσέγγιση

Η αύξηση του αριθμού των ηλικιωμένων ατόμων και η έξαρση των μέσων επικοινωνίας, τα οποία κατακλύζουν την καθημερινότητα μας, εγείρουν ερωτήματα ως προς την ικανότητα των ανθρώπων αυτών να προσαρμοστούν στη νέα πραγματικότητα. Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στη διερεύνηση της σχέσης των ανθρώπων μεγαλύτερων ηλικιών (65+) με τα μέσα επικοινωνίας και την ικανότητα εξοικείωσης τους με τις νεότερες τεχνολογίες επικοινωνίας. Βασίζεται τόσο στην ποσοτική ανάλυση των δεδομένων που προέκυψαν από τη χορήγηση 100 ερωτηματολογίων σε ανθρώπους 65(+) με τη βοήθεια του εργαλείου στατιστικής SPSS 21, όσο και στην ποιοτική ανάλυση πέντε συνολικά ημι-δομημένων συνεντεύξεων με την ποιοτική μέθοδο της θεματικής κατηγοριοποίησης. Συμπερασματικά, οι άνθρωποι των μεγαλύτερων ηλικιών δε φαίνεται να εξοικειώνονται τόσο εύκολα με τις νεότερες τεχνολογίες επικοινωνίας και επιμένουν περισσότερο στα παραδοσιακά μέσα επικοινωνίας. Παρατηρήθηκε ωστόσο μια άξια αναφοράς τάση και ανάγκη περαιτέρω εξοικείωσης, κυρίως μέσα από τη χρήση του ηλεκτρονικού υπολογιστή και την πλοήγηση στο διαδίκτυο. Δύσπιστοι παρουσιάζονται γενικότερα ως προς όλα τα μέσα επικοινωνίας αναφορικά με την ενημέρωση τους, ενώ ειδικότερα τα νεότερα έχουν συσχετιστεί αρκετά με την «παραπληροφόρηση».