Η εφαρμογή των αρχών της σύμφωνης ερμηνείας και της υπεροχής του ενωσιακού δικαίου, στο πλαίσιο του ενωσιακού ποινικού δικαίου, υπό το πρίσμα της νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Η παρούσα εργασία αφορά την αρχή της σύμφωνης προς το δίκαιο της Ένωσης ερμηνείας του εθνικού δικαίου και την αρχή της υπεροχής του ενωσιακού δικαίου. Πιο συγκεκριμένα αφορά την εφαρμογή αυτών των δύο αρχών στο πεδίο του ενωσιακού ποινικού δικαίου, υπό το πρίσμα της νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης”. Οι δύο αυτές αρχές αφορούν, η κάθε μία με τον τρόπο της, την σχέση μεταξύ ενωσιακού και εθνικού δικαίου στα κράτη-μέλη της ΕΕ. Αυτή η διάδραση εθνικού και ενωσιακού δικαίου αποτελεί ένα ενδιαφέρον ζήτημα, καθώς από την μία τα κράτη-μέλη θέλουν να διατηρούν την αυτονομία τους όσον το δυνατόν περισσότερο, από την άλλη σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης γίνονται όλο και περισσότερες προσπάθειες εναρμόνισης των συστημάτων και περαιτέρω συνεργασίας. Το ζήτημα περιπλέκεται ακόμα περισσότερο όταν αναφερόμαστε στο πεδίο του ενωσιακού ποινικού δικαίου, το οποίο είναι στενά συνδεδεμένο με την άσκηση της κρατικής εξουσίας. Όπως αναφέρει και ο Max Weber, το κράτος έχει το μονοπώλιο της νομιμοποιημένης φυσικής βίας, μία έκφανση της οποίας είναι και οι ποινές που θέτουν τα δικαστήρια. Ενδιαφέρον λοιπόν να δει κανείς πως εφαρμόζονται αυτές οι δύο αρχές σε αυτό το πλαίσιο και ο καλύτερος τρόπος για να γίνει αυτό είναι μέσω της νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς το εν λόγω θεσμικό όργανο με τις αποφάσεις του επηρεάζει εκτός από την δράση της ΕΕ, και τις εθνικές έννομες τάξεις των κρατών-μελών, ανοίγοντας συχνά νέους δρόμους στην ερμηνεία εννοιών και αρχών. Στο πρώτο μέρος της εργασίας θα γίνει αναφορά στο τι είναι το ενωσιακό ποινικό δίκαιο, κάνοντας μία μικρή ιστορική αναδρομή στο πλαίσιο μέσα στο οποίο εμφανίστηκε σε ευρωπαϊκό επίπεδο και αναλύοντας συνοπτικά πως ισχύει σήμερα, μετά την Συνθήκη της Λισαβόνας. Στο επόμενο μέρος θα περάσουμε στην νομολογία του Δικαστηρίου. Αρχικά θα δωθεί μία σύντομη επεξήγηση για το πως επιλέχθηκαν οι αποφάσεις που περιλαμβάνονται στην παρούσα εργασία και στην συνέχεια θα αρχίσει να γίνεται ανάλυση των υποθέσεων ανά κατηγορία, δίνοντας έμφαση στις πιο σημαντικές. Πρώτα θα αναφερθούμε στις υποθέσεις που αφορούν την αρχή της σύμφωνης ερμηνείας, έπειτα θα μιλήσουμε για τις υποθέσεις στις οποίες ανακύψανε οι λεγόμενες αυτοτελείς έννοιες του δικαίου της Ένωσης (ως μία εναλλακτική έμφανση των αρχών της σύμφωνης ερμηνείας και της υπεροχής του δικαίου) και τέλος θα περάσουμε στην αρχή της υπεροχής του ενωσιακού δικαίου. Κλείνοντας, αντί επιλόγου, θα γίνει μία προσπάθεια να βγουν κάποια συμπεράσματα από την μέχρι τώρα πορεία των εν λόγω αρχών στην νομολογία του Δικαστηρίου.