Το δικαίωμα πληροφόρησης: διάρθρωση και σύγχρονη σημασία

Η πρόοδος των νέων τεχνολογιών και η αύξηση της χρήσης των προϊόντων και των υπηρεσιών αυτής της ανάπτυξης κατέστησαν αναγκαία την θέσπιση κανόνων για το νέο αυτό μοντέλο οικονομίας. Αυτό αποτυπώθηκε κατά την αναθεώρηση του Συντάγματος το 2001, ειδικότερα στο μέρος των Ατομικών και Κοινωνικών δικαιωμάτων, με την ρητή κατοχύρωση του δικαιώματος πληροφόρησης. Μέχρι τότε προστατευόταν από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), από γενικότερες συνταγματικές διατάξεις αλλά συναγόταν ευθέως και από την ελληνική νομοθεσία και νομολογία. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να δείξει τη σύγχρονη σημασία του δικαιώματος πληροφόρησης αλλά και τις μορφές διάρθρωσης που λαμβάνει τόσο από τους φορείς άσκησής του όσο και από τον τρόπο που πραγματώνεται. Έτσι, προκύπτει σαφώς πώς το δικαίωμα αυτό δεν είναι μόνο ατομικό αλλά και πολιτικό, αφού συναρτάται τόσο με την πολιτική όσο και με την εκλογική συμπεριφορά του πολίτη και των αποφάσεων των οργάνων του κράτους. Εδράζεται δε, τόσο στην ελευθερία της έκφρασης όσο και στην αρχή της διαφάνειας, πυλώνες κάθε δημοκρατικής κοινωνίας.