Η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ επί της προεδρίας Ronald Reagan (1981-1988), σε σχέση με την ΕΣΣΔ: πραγματισμός ή ιδεοληψία;

Αντικείμενο της παρούσης εργασίας είναι η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ κατά την διάρκεια της προεδρίας του Ronald Reagan απέναντι στην ΕΣΣΔ. Κύριος σκοπός της εργασίας είναι η θεμελίωση της θεώρησης πως η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ επί της προεδρίας του Reagan επηρεάστηκε ως προς την διαμόρφωση και την μετέπειτα εφαρμογή της από ρεαλιστική προσέγγιση και όχι από υπερβολική εμμονή σε ιδεολογικά δόγματα, παρά τις πολλές περί του αντιθέτου εκφρασθείσες απόψεις. Η ρητορική που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος Reagan δεν ήταν παρά ένα εργαλείο άσκησης πολιτικής, του οποίου η ένταση διαφοροποιείτο αναλόγως των περιστάσεων, χωρίς όμως να μεταβάλλεται ο κύριος αντικειμενικός σκοπός, που είχε καθοριστεί από τον Reagan με την εγκατάσταση του στον Λευκό Οίκο και δεν ήταν άλλος από την λήξη του Ψυχρού Πολέμου με την τελική επικράτηση των ΗΠΑ. Στο παραπάνω συμπέρασμα οδηγούμαστε λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι ο Reagan και κατά την πρώτη του τετραετία ως Πρόεδρος, που αποτέλεσε το πλέον θερμό τμήμα της προεδρίας του εξαιτίας της ιδιαίτερα υψηλής έντασης που χαρακτήρισε την σχέση μεταξύ ΗΠΑ και ΕΣΣΔ και γι' αυτό ονομάστηκε νέος Ψυχρός Πόλεμος, προχώρησε σε κινήσεις μικρότερες βεβαίως σε συχνότητα και ένταση με όσες πραγματοποιήθηκαν αργότερα στην κατεύθυνση της βελτίωσης των σχέσεων ΗΠΑ και ΕΣΣΔ, δίχως ουσιαστική ανταπόκριση από την ηγεσία της ΕΣΣΔ, αλλά πέραν τούτου εάν δεν ήταν πραγματιστής δεν θα είχε μεταβάλει στάση έναντι της ΕΣΣΔ ούτε μετά το 1985, όσο και αν είχε διαφοροποιηθεί το τότε πολύπτυχο των διεθνών σχέσεων και η συμπεριφορά της ΕΣΣΔ απέναντι στις ΗΠΑ, αλλά θα εξακολουθούσε να τηρεί σκληροπυρηνική στάση έναντι της ΕΣΣΔ. Ο Ronald Reagan διέθετε από την μια πλευρά μεγάλη ικανότητα στο να αντιλαμβάνεται τους περιορισμούς που το διεθνές σύστημα έθετε στην λειτουργία των ΗΠΑ και από την άλλη πλευρά μπορούσε να εντοπίζει και να εκμεταλλεύεται τις σημαντικές ευκαιρίες που προέκυπταν υπέρ των συμφερόντων των ΗΠΑ εντός του άναρχου και ανταγωνιστικού πλαισίου της διεθνούς αρένας. Οι παραπάνω ικανότητες τον οδηγούσαν στην λήψη σειράς ορθολογικών αποφάσεων δια των οποίων οι ΗΠΑ επικράτησαν της ΕΣΣΔ στον Ψυχρό Πόλεμο.