Κυπριακό και Αριστερά Οι "Φίλοι των Νέων Χωρών" και η Κύπρος 1964-1970

Η παρούσα εργασία έχει σκοπό να ερευνήσει τη σημασία του Κυπριακού Ζητήματος για τους «Φίλους των Νέων Χωρών». Δημιουργημένοι το 1963, οι Φίλοι Νέων Χωρών – Κίνηση Αντιαποικιακής Αλληλεγγύης δραστηριοποιήθηκαν μέχρι το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, οπότε και διαλύθηκαν. Αυτά τα τέσσερα χρόνια οι πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα είναι πυκνές και το Κυπριακό διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο σ’ αυτές. Οι Φίλοι των Νέων Χωρών υποστηρίζουν την αντιμπεριαλιστική ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Η βασική τους θέση είναι ότι ο αγώνας για την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα είναι αγώνας εθνικής απελευθέρωσης. Η αστική τάξη της Ελλάδας δε θέλει να πραγματοποιηθεί μια τέτοια ένωση, λόγω της εξάρτησής της από τον ιμπεριαλισμό. Το καθήκον αυτό πρέπει να αναλάβει η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της. Επίσης, ο αγώνας στην Κύπρο αποτελεί τμήμα του αγώνα απελευθέρωσης του Τρίτου Κόσμου από την αποικιοκρατία και τη νεοαποικιοκρατία. Αυτές τις θέσεις υποστηρίζει κι η οργάνωση που δημιουργήθηκε μέσα στη δικτατορία και διαδέχθηκε του Φίλους των Νέων Χωρών, το Αντιφασιστικό Κίνημα Ελλάδας. Στην εργασία γίνεται προσπάθεια να τεκμηριωθεί η θέση ότι οι Φίλοι των Νέων Χωρών αντιμετωπίζουν το Κυπριακό Ζήτημα, υπό το πρίσμα του αντιμπεριαλισμού, του αριστερού εθνικισμού και του τριτοκοσμισμού της δεκαετίας του 1960.