Η πολιτική καταπολέμησης της εμπορίας ανθρώπων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η εφαρμογή της στην Ελλάδα

Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στην παρουσίαση της διάστασης του φαινομένου της εμπορίας ανθρώπων, μέσα από την ανάλυση της Ευρωπαϊκής πολιτικής καταπολέμησης και της εφαρμογής της στην Ελλάδα. Στόχος είναι να καταδείξει, τόσο τα βήματα της ΕΕ για την αντιμετώπιση, την πρόληψη και την προστασία των θυμάτων εμπορίας, τα οποία μετρούν 25 περίπου χρόνια, όσο και την εξέλιξη της πολιτικής της Ελλάδας, η αφετηρία της οποία έλαβε χώρα το 2001. Στο πρώτο κεφάλαιο, πραγματοποιείται μια σύντομη ιστορική επισκόπηση των διεθνών νομικών κειμένων, τα οποία και άπτονται της εμπορίας ανθρώπων και των σχετικών διεθνών συμβάσεων. Οι πρώτες συμβάσεις της διεθνούς κοινότητας θεσπίστηκαν, αρχικά, με γνώμονα την αντιμετώπιση της εμπορίας “λευκής σαρκός”, χαρακτηριζόμενες, μετέπειτα, ως αναποτελεσματικές, ρατσιστικές και παρωχημένες, εξελίχθηκαν προς μία περισσότερο ανθρωποκεντρική προσέγγιση. Στο δεύτερο κεφάλαιο, παρουσιάζεται η ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής πολιτικής πάνω στο θέμα της εμπορίας ανθρώπων με ακρογωνιαίο λίθο, την oδηγία 2011/36/ΕΕ. Η εν λόγω oδηγία, συνθέτει το αποτέλεσμα των ψηφισμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, των αποφάσεων του Συμβουλίου, των πρωτοβουλιών της Επιτροπής και της στάσης, την οποία κράτησε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, το οποίο μέσα από την πρόοδο της διεθνούς κοινότητας γύρω από το θέμα της εμπορίας ανθρώπων, προσπάθησε να εκσυγχρονίσει το κεκτημένο της Ένωσης. Στο τρίτο κεφάλαιο, συνοψίζονται οι νομοθετικές προσπάθειες της Ελλάδας, οι οποίες κατευθύνθηκαν από την ΕΕ και από τη διεθνή κοινότητα, για την αντιμετώπιση του ειδεχθούς, αυτού, εγκλήματος. Παράλληλα, γίνεται και η παρουσίαση των εγχώριων φορέων, οι αρμοδιότητες των οποίων συνδέονται άμεσα με την αντιμετώπιση και την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και την προστασία- αρωγή των θυμάτων της. Τέλος, συμπεριλαμβάνονται στο Παράρτημα της εργασίας, τρεις σημαντικές υποθέσεις θυμάτων εμπορίας, τις οποίες κλήθηκε να αντιμετωπίσει το ΕΔΔΑ.