Συγκριτική ανάλυση του ελληνικού φορολογικού συστήματος σε σχέση με τα αντίστοιχα της Ελβετίας, Σουηδίας και Βουλγαρίας

Η παρούσα εργασία στόχο έχει την σύγκριση σε επίπεδο βασικών διατάξεων της φορολογίας εισοδήματος (Νομικών και Φυσικών Προσώπων) μεταξύ της Ελλάδας, των Ελβετίας, της Σουηδίας και της Βουλγαρίας. Η σύγκριση αυτή γίνεται με την παράθεση των σχετικών φορολογικών διατάξεων, με την παραπομπή στις αντίστοιχες ελληνικές προβλέψεις (όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο) καθώς και σε επίπεδο ουσιαστικού φορολογικού συντελεστή. Επιπλέον, ο λόγος που επιλέξαμε να διερευνήσουμε και να αναλύσουμε το φορολογικό σύστημα της Ελβετίας είναι ότι αρχικά είναι ένα πολύ δυνατό, οικονομικά ισχυρό και ανεξάρτητο κράτος και έχει προσελκύσει πολλές εταιρείες και πολλούς επενδυτές από όλες τις μεριές του κόσμου. Επίσης, το φορολογικό σύστημα των καντονιών είναι αρκετά ανταγωνιστικό και παρέχει φορολογικά κίνητρα, διότι οι φορολογικοί συντελεστές στην Ελβετία διαφοροποιούνται ανάλογα με το καντόνι που βρίσκεται ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο. Ακόμη, την Σουηδία την επέλεξα στην εργασία μου διότι είναι μια χώρα πολύ ανταποδοτική στους πολίτες της, οι οποίοι βλέπουν ότι οι φόροι που δίνουν στο κράτος έχουν αντίκτυπο σε μια καλύτερη εκπαίδευση των παιδιών τους, σε ένα καλύτερο σύστημα υγείας και γενικά σε μια χώρα άρτια οργανωμένη χώρα. Η Βουλγαρία, επίσης έχει πολύ ενδιαφέρον να την εξετάσουμε διότι είναι μια γειτονική μας χώρα και τα τελευταία χρόνια ολοένα και περισσότερες ελληνικές εταιρείες μεταφέρουν εκεί τα γραφεία τους λόγω του ευνοϊκού φορολογικού καθεστώτος που έχει. Ουσιαστικά μέσα στην Ευρώπη βρίσκεται ένας φορολογικός παράδεισος που προσπαθεί να προσελκύσει όλο και περισσότερες εταιρείες και επενδυτές, παρέχοντας φορολογική ασυλία και πολύ χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές. Τέλος, με αφορμή κάποια άρθρα που διάβασα στο Google Scholar (Stoian Tanchev, 2016, Dan Ariely, 2016 ,Oliver Hümbelin, 2016) για το φορολογικό σύστημα αυτών των χωρών με παρακίνησαν να τις επιλέξω προς ανάλυση και εξέταση. Όπως είναι προφανές οι βασικές πηγές της εργασίας είναι οι φορολογικοί νόμοι των προαναφερθέντων κρατών καθώς και η σχετική γραπτή καθοδήγηση που έχει δημοσιευθεί από την οικεία φορολογική διοίκηση. Τέλος, η προτελευταία ενότητα διαπραγματεύεται ειδικότερα θέματα που προέκυψαν από την ανάλυση σε σύγκριση με τα ελληνικά δεδομένα ενώ η τελευταία ενότητα αναφέρει την επιπλέον κρίσιμη βιβλιογραφία από την οποία αντλήθηκαν δεδομένα για την ολοκλήρωση της ανάλυσης.