Ο στρατηγικός σχεδιασμός του ΝΑΤΟ στα Δυτικά Βαλκάνια και οι επιδιώξεις σήμερα

Διαχρονικά η περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων αποτέλεσε το έδαφος για σφοδρές εθνοτικές και θρησκευτικές συγκρούσεις, διαδοχικές κρίσεις και διαμάχες, απόρροια της μεγάλης εθνικής, θρησκευτικής και οικονομικής ποικιλομορφίας, που τη χαρακτηρίζουν. Ωστόσο, παρόλο που χαρακτηρίζονται ως μια ασταθής, προβληματική και κατά διαστήματα επικίνδυνη περιοχή, προσελκύουν το ενδιαφέρον όχι μόνο περιφερειακών αλλά και παγκόσμιας επιρροής δυνάμεων. Σε αυτή την ευαίσθητη γειτονιά της Ευρώπης, σημαντικοί γεωπολιτικοί δρώντες όπως οι ΗΠΑ, κυρίως μέσω του ΝΑΤΟ, η Ρωσία, η Κίνα και η Ευρωπαϊκή Ένωση, προσπαθούν να αυξήσουν το γεωπολιτικό τους αποτύπωμα. Η Ρωσία διαδραματίζει το δικό της ρόλο στη περιοχή, βλέποντας τα Δυτικά Βαλκάνια σαν το «μαλακό υπογάστριο» της ΕΕ και μια πιθανή ζώνη επέκτασης της δικής της επιρροής. Η Κίνα προσπαθεί με πιο αθόρυβα μέσα να εξυπηρετήσει τα δικά της συμφέροντα, στο πλαίσιο του «Δρόμου του Μεταξιού», ανοίγοντας διαύλους επικοινωνίας και άσκησης επιρροής μέσω εμπορικών και επενδυτικών συμφωνιών. Ταυτόχρονα, τα Δυτικά Βαλκάνια έχουν καταστεί μια «μαύρη τρύπα» δικτύων τρομοκρατίας και οργανωμένου εγκλήματος. Σε αυτό το πλαίσιο, το ΝΑΤΟ αντιλαμβανόμενο τις προκλήσεις για το δυτικό στρατόπεδο, υποστηρίζει την ενσωμάτωση των κρατών των Δυτικών Βαλκανίων στο δυναμικό του και στην ανάσχεση της επιρροής των εξωτερικών δρώντων. Προκειμένου να επιτευχθεί αυτό, συνεργάζεται με την ΕΕ, που αποτελεί τον κύριο οικονομικό και πολιτικό δρώντα στη περιοχή, στοχεύοντας στην από κοινού προάσπιση της ειρήνης και της σταθερότητας καθώς και στην μετάδοση των δυτικών αξιών του εκδημοκρατισμού και φιλελευθερισμού.