Συναισθηματική νοημοσύνη και διοίκηση: θεωρητική προσέγγιση και εφαρμογή: η περίπτωση του δημόσιου τομέα στην Ελλάδα

Η καλλιέργεια της συναισθηματικής νοημοσύνης στους ηγέτες του δημόσιου τομέα είναι απαραίτητη για την ενίσχυση της αποτελεσματικής ηγεσίας και την λήψη αποφάσεων εντός των οργανισμών. Δίνοντας έμφαση στην αυτογνωσία, την αυτορρύθμιση, την ενσυναίσθηση και τις κοινωνικές δεξιότητες, οι ηγέτες μπορούν να κατανοήσουν καλύτερα και να συνδεθούν με τους συνεργάτες και τους υφισταμένους τους. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την επίδραση της συναισθηματικής νοημοσύνης στον δημόσιο τομέα και πιο συγκεκριμένα στους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης προσδιορίζοντας τον ρόλο που διαδραματίζει σε σχέση με τον τύπο ηγεσίας που ασκείται. Σε ένα περιβάλλον που ενσωματώνει την δομημένη ηγεσία με τις κοινωνικές απαιτήσεις καταδεικνύεται η δύναμη της συναισθηματικής νοημοσύνης ως στρατηγικός μοχλός αποτελεσματικής διακυβέρνησης και γέφυρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης με τους συναλλασσόμενους πολίτες. Εξετάστηκαν οι παράγοντες της συναισθηματικής νοημοσύνης (αυτογνωσία, αυτορρύθμιση, κίνητρα, ενσυναίσθηση και κοινωνικές δεξιότητες) σε συνδυασμό με τους τύπους ηγεσίας (Μετασχηματιστική Ηγεσία, Συναλλακτική Ηγεσία και Ηγεσία προς Αποφυγή) παράλληλα με τα δημογραφικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά των ερωτώμενων. Δυο εφαρμοσμένα και αξιόπιστα εργαλεία χρησιμοποιήθηκαν για την διεξαγωγή της έρευνας: το ερωτηματολόγιο μέτρησης της Συναισθηματικής Νοημοσύνης (Trait Emotional Intelligence Questionnaire – TEIQue-SF) των Petrides K.V and Furnham, A. (2003) και το Πολυπαραγοντικό Ερωτηματολόγιο Ηγεσίας (Μultifactor Leadership Questionnaire - M.L.Q) των Avolio and Bass (2004). Η βασική υπόθεση σχετικά με την συσχέτιση της συναισθηματικής νοημοσύνης με την ηγεσία στον δημόσιο τομέα επιβεβαιώνεται καταδεικνύοντας ως πιο επικρατές μοντέλο ηγεσίας την Μετασχηματιστική Ηγεσία.