Διαχείριση κρίσεων στο πλαίσιο της Ε.Ε. με στόχο την Ευρωπαϊκή Περιφερειακή Ασφάλεια

Η διπλωματική μου ακολουθεί μια διχοτομική δομή παραθέτοντας στην αρχή την θεωρία και τον ορισμό του τι είναι κρίση καθώς και την ιστορική αναδρομή της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) και το νομικό πλαίσιο λειτουργίας της, ενώ σε δεύτερο επίπεδο αναλύονται παραδείγματα από επιχειρήσεις διαχείρισης κρίσεων της EE στην Υποσαχάρια Αφρική. Τα παραδείγματα αποτελούν ήδη ολοκληρωμένες επιχειρήσεις της Ε.Ε., ώστε να είναι δυνατή η έρευνα τόσο των λόγων της επιλογής έναρξης και εφαρμογής στρατηγικής της Ε.Ε., όσο και των τελικών αποτελεσμάτων στη κάθε περίπτωση. Ως αρνητικά από τις επιχειρήσεις βλέπουμε τη μικρή διάρκεια παραμονής των ευρωπαϊκών στρατευμάτων και την ανεπάρκεια μετάφρασης των βραχυπρόθεσμων επιτυχιών σε μόνιμα αποτελέσματα, την πρωτοβουλία των μεγάλων δυνάμεων της Ε.Ε. για εμπλοκή σε επιχειρήσεις, καθώς και την ελλιπή εφαρμογή από τη χώρα υποδοχής των προτεινόμενων μέτρων από την Ε.Ε.. Σαν θετικά η Ε.Ε. διαθέτει τη διεθνή νομιμοποίηση λόγω καθώς προηγείται πάντα αίτημα του ηγέτη της χώρας υποδοχής ή είτε μετά από αίτημα του ΟΗΕ προς τον Ύπατο Εκπρόσωπο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ενώ και η δομή λήψης της απόφασης δείχνει πράγματι μια συναίνεση όλων των οργάνων και των κρατών – μελών της Ε.Ε..