Η αποτελεσματικότητα μίας ψυχοεκπαιδευτικής παρέμβασης σε εφήβους για την αντιμετώπιση του στίγματος της σχιζοφρένειας

Η παρούσα διατριβή είναι βασισμένη σε μία έρευνα η οποία εκπονήθηκε σε συνεργασία με το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγιεινής, στο πλαίσιο του Προγράμματος Ενάντια στο Κοινωνικό Στίγμα της Ψυχικής Ασθένειας της Παγκόσμιας Ψυχιατρικής Εταιρίας. 466 μαθητές και μαθήτριες Γυμνασίου από πέντε νομούς της χώρας συμμετείχαν σε μία ψυχοεκπαιδευτική παρέμβαση, με στόχο την ευαισθητοποίηση γύρω από θέματα που αφορούν στη σχιζοφρένεια και τα άτομα με σχιζοφρένεια και την παροχή έγκυρης πληροφόρησης σχετικά με τη νόσο. Πιο συγκεκριμένα, η παρέμβαση είχε τα χαρακτηριστικά ενός βιωματικού, ημιδομημένου εκπαιδευτικού προγράμματος και περιελάμβανε ομαδική συζήτηση και μία σειρά από εικαστικές δραστηριότητες. Οι κύριοι άξονες της παρέμβασης ήταν οι μύθοι γύρω από τη σχιζοφρένεια και τα άτομα με σχιζοφρένεια και η γλώσσα που χρησιμοποιούμε όταν αναφερόμαστε σε αυτά. Η τροποποίηση των στάσεων των συμμετεχόντων καθώς και η επιθυμητή κοινωνική απόσταση από τα άτομα με σχιζοφρένεια αξιολογήθηκαν και συγκρίθηκαν με αντίστοιχα στοιχεία από μία ομάδα ελέγχου σε τρεις χρονικές στιγμές: πριν και μετά την ολοκλήρωση της παρέμβασης και οκτώ μήνες αργότερα. Η συγκεκριμένη παρέμβαση φάνηκε ιδιαίτερα αποτελεσματική στον περιορισμό των στιγματιστικών αντιλήψεων του πληθυσμού που εξετάστηκε καθώς και στη μείωση της επιθυμητής κοινωνικής απόστασης από άτομα με σχιζοφρένεια, γεγονός που ενθαρρύνει τη συζήτηση γύρω από τις δυνατότητες σχεδιασμού και εφαρμογής ανάλογων παρεμβάσεων.