Η ικανοποίηση από τη ζωή, τα θετικά συναισθήματα και η ψυχολογική ροή ως προβλεπτικοί παράγοντες για την εμφάνιση συμπεριφορών διαχείρισης του χρόνου

Ο χρόνος και η ευτυχία αποτελούν δύο κρίσιμα ζητήματα στη συγκαιρινή μας πραγματικότητα. Ειδικότερα, η σωστή διαχείριση του χρόνου παράλληλα με την ατομική ευζωία φαίνεται να αποτελεί διαχρονικό ζητούμενο των ατόμων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έχει αποδειχθεί ερευνητικά ότι η αποτελεσματική διαχείριση του χρόνου είναι ικανή να οδηγήσει στην ευτυχία και την ευζωία και άλλες θετικές έννοιες, όπως την ικανοποίηση από τη ζωή και τη βίωση της ψυχολογικής ροής. Ωστόσο, έχουν εκφραστεί προβληματισμοί σχετικά με το εάν τελικά είναι το ευ ζην αυτό που επηρεάζει τις συμπεριφορές διαχείρισης του χρόνου και τις καθιστά αποτελεσματικές. Στην παρούσα μελέτη διερευνάται κατά πόσο τα υψηλά επίπεδα ικανοποίησης από τη ζωή, των θετικών συναισθημάτων και της ψυχολογικής ροής αποτελούν προβλεπτικούς παράγοντες για την εμφάνιση υψηλών επιπέδων συμπεριφορών διαχείρισης του χρόνου σε Έλληνες ενήλικες. Στη μελέτη συμμετείχαν 262 άτομα, ευρέος ηλικιακού, επαγγελματικού και μορφωτικού φάσματος, τα οποία αποκρίθηκαν σε ερωτηματολόγια που μετρούσαν επίπεδα συμπεριφοράς διαχείρισης του χρόνου (καθημερινός προγραμματισμός και αυτοπεποίθηση πάνω στο μακροπρόθεσμο προγραμματισμό), ικανοποίησης από τη ζωή, θετικών συναισθημάτων και ψυχολογικής ροής. Από τα αποτελέσματα διαπιστώθηκε ότι οι υπό εξέταση προβλεπτικές μεταβλητές εξηγούν σε χαμηλό βαθμό τις μεταβολές στη διαχείριση του χρόνου. Ειδικότερα, η ψυχολογική ροή εμφανίζεται ως η μεταβλητή με τη μεγαλύτερη θετική συνεισφορά, ενώ η ικανοποίηση από τη ζωή και τα θετικά συναισθήματα συνεισφέρουν ελάχιστα στη δημιουργία του μοντέλου. Η συνεισφορά της μελέτης αυτής είναι σημαντική, καθώς είναι η πρώτη έρευνα που αναπτύσσει και εξετάζει εμπειρικά το πλαίσιο ανάμεσα στη διαχείριση του χρόνου και σε επιμέρους πτυχές της Θετικής Ψυχολογίας υπό την αντίστροφη σχέση αυτών. Στο τέλος της ανά χείρας έρευνας, βάσει των σχετικών ευρημάτων, γίνεται αναφορά στους περιορισμούς και τις πιθανές μελλοντικές ερευνητικές κατευθύνσεις.