H ικανοποίηση των ληπτών υπηρεσιών ψυχικής υγείας ως δείκτης για την κλινική έκβαση και την ποιότητα ζωής των ασθενών στις μονάδες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης

Η διερεύνηση των παραγόντων που προάγουν την υγεία, την ευημερία και την ποιότητα ζωής σε λήπτες υπηρεσιών ψυχικής υγείας κρίνεται απαραίτητη στο πλαίσιο ενός ολιστικού και εμπειρικά τεκμηριωμένου θεραπευτικού μοντέλου. Στην παρούσα διαχρονική μελέτη, εξετάστηκαν κατά την τριετία 2020-2022 επιμέρους κοινωνικο-δημογραφικοί και κλινικοί παράγοντες σε σχέση με την ικανοποίηση των ληπτών υπηρεσιών ψυχικής υγείας. Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 75 άτομα, τα οποία λάμβαναν υπηρεσίες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης σε οικοτροφεία και προστατευόμενα διαμερίσματα στην Εταιρεία Κοινωνικής Ψυχιατρικής «Π. Σακελλαρόπουλος», σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές στην Ελλάδα, στη Θράκη, Φθιώτιδα και Φωκίδα. Οι συμμετέχοντες/ουσες συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο-ιδιοκατασκευή 6-βάθμιας κλίμακας Likert για την αξιολόγηση της ικανοποίησης από τις υπηρεσίες που λάμβαναν στις μονάδες προστατευμένης διαβίωσης, καθώς επίσης την κλίμακα World Health Organization Quality of Life (‎WHOQOL-BREF; Τζινιέρη- Κοκκώση και συν., 2000), την κλίμακα Health of the Nation Outcome Scale (HoNOS; Wing et al., 1996, 1998) και την κλίμακα Instrumental Activity of Daily Living (IADL; Lawton and Brody, 1969). Πραγματοποιήθηκε στατιστική ανάλυση μέσω του προγράμματος SPSS, όπου έγινε ανάλυση συσχετίσεων (correlations), πολυπαραγοντική ανάλυση διακύμανσης ANOVA και ανάλυση παλινδρόμησης (regression). Τα αποτελέσματα της μελέτης καταδεικνύουν επιμέρους διαστάσεις που αφορούν την ικανοποίηση των ληπτών υπηρεσιών από τις υπηρεσίες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης, καθώς επίσης τον ρόλο της ικανοποίησης των ασθενών με σοβαρή ψυχική ασθένεια από τις υπηρεσίες που δέχονται στην ευρύτερη κλινική πορεία και την ποιότητα ζωής τους. Η ικανοποίηση συσχετίζεται με την ποιότητα ζωής, τη λειτουργικότητα και την κλινική έκβαση των ατόμων, χωρίς να προβλέπεται μια αιτιώδης συνάφεια. Τα αποτελέσματα της μελέτης αναμένεται να συμβάλουν στην ενίσχυση του θεραπευτικού μοντέλου ανάκαμψης και ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης, στην ενίσχυση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών ψυχικής υγείας, και κυρίως στην περαιτέρω προσπάθεια για ενδυνάμωση και αυτοπροσδιορισμό των ατόμων που αντιμετωπίζουν σοβαρή ψυχική ασθένεια.