Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο μετά την κρίση στην Ευρωζώνη

H διπλωματική εργασία έχει στόχο να εξετάσει την εμπλοκή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στη διαχείριση της κρίσης της Ευρωζώνης. Από τη σκοπιά του ΔΝΤ ως διεθνούς θεσμού αναλύει τα δεδομένα γύρω από τους λόγους που ώθησαν το Ταμείο να εμπλακεί σε μία πρωτόγνωρη γι’ αυτό θεσμική κατάσταση με πολιτικές προεκτάσεις. Δίνεται μεγαλύτερη έμφαση στην περίπτωση της Ελλάδας, ως η πρώτη χώρα που βρέθηκε σε ανάγκη χρηματοδοτικής στήριξης - αφού ακολούθησαν Ιρλανδία, Πορτογαλία και Κύπρος - ενώ ήταν και η τελευταία η οποία βγήκε από Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Προσαρμογής, αν και χωρίς τη χρηματοδοτική συμμετοχή του ΔΝΤ. Με αφορμή τα δεδομένα γύρω από την εμπειρία του Ταμείου στην κρίση της νομισματικής ένωσης, που ανέδειξαν επί της ουσίας τις δομικές και θεσμικές της ελλείψεις, η εργασία προχωρά σε συμπεράσματα σχετικά με την αλλαγή των εσωτερικών συσχετισμών στο Ταμείο. Ταυτόχρονα, παρατίθενται οι νέες στρατηγικές του ΔΝΤ τόσο σχετικά με τη συμμετοχή σε συνεργατικά σχήματα με περιφερειακούς θεσμούς όσο και με την παρέμβασή του σε διαχείριση κρίσεων που υπερβαίνουν μία χώρα, δηλαδή σε νομισματικές ενώσεις, όπως και ποιες αλλαγές προκλήθηκαν στην ατζέντα του διεθνούς οργανισμού μετά τη συμμετοχή του στην ευρω-κρίση.