Σύγκρουση συμφερόντων και δημόσιες συμβάσεις

Με την παρούσα εργασία εξετάζονται οι νέες διατάξεις των Οδηγιών 2014/24/ΕΕ και 2014/25/ΕΕ όπως αυτές μεταφέρθηκαν στην εθνική μας νομοθεσία (Νόμος 4412/2016) σχετικά με το ζήτημα της σύγκρουσης συμφερόντων στο πεδίο των δημοσίων συμβάσεων, με έμφαση στη θέση που καταλαμβάνει στις περιπτώσεις του άρθρ.73 του Ν.4412/2016 η σύγκρουση συμφερόντων ως λόγος αποκλεισμού οικονομικού φορέα από τη διαδικασία ανάθεσης σύμβασης. Η εργασία δομείται σε πέντε Κεφάλαια όπου, ιδίως μέσα από την πρόσφατη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2001-2015), υποβοηθητικά παραδείγματα, θεσμικά κείμενα διεθνών και ευρωπαϊκών οργάνων, μία συγκριτική μελέτη που διεξήχθη για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και την εξέταση διαφορετικών ορισμών της κατάστασης (ή έννοιας) σύγκρουσης συμφερόντων, καταγράφεται η εξέλιξη των τάσεων και των προσπαθειών ρύθμισης του ζητήματος εντός του ευαίσθητου -για την οικονομία και την πολιτική- περιβάλλοντος των δημοσίων συμβάσεων, στον ευρωπαϊκό χώρο. Ξεχωριστή αναφορά γίνεται στο σύνδεσμο μεταξύ γενικών αρχών των δημοσίων συμβάσεων (αρχή της αναλογικότητας, αρχή της ίσης μεταχείρισης) και των νέων ρυθμίσεων. Από την ανάλυση αυτή και την επισκόπηση της νομολογίας του ΔΕΕ αναδεικνύεται η βούληση του νομοθέτη να εισάγει δια των πρόσφατων Οδηγιών ένα πλαίσιο ρυθμίσεων το οποίο θα συντείνει στην άμβλυνση παθογενειών όπως το lobbying και η διαφθορά και να θωρακίσει τη λειτουργία των δημόσιων οργάνων στο πλαίσιο της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης. Η σύγκρουση συμφερόντων ως λόγος αποκλεισμού δεν έχει (λόγω του πρόσφατου χαρακτήρα των σχετικών διατάξεων) μέχρι σήμερα εισαχθεί προς εξέταση ενώπιον της Αρχής Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών ή των αρμόδιων Δικαστηρίων. Αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον από τo νομικό κόσμο η πρακτική εφαρμογή των εξεταζόμενων ρυθμίσεων