Μία πιλοτική θετική παρέμβαση ενίσχυσης των διαπροσωπικών δυνατών στοιχείων του χαρακτήρα σε δείγμα ανέργων με στόχο την περαιτέρω κινητοποίησή τους στην αναζήτηση εργασίας

Η ανεργία αποτελεί ένα κομβικό ζήτημα σε επίπεδο πολιτικό, κοινωνικό και ψυχολογικό. Είναι αδιαμφησβήτητη η αρνητική επιρροή της ανεργίας στην αίσθηση ελέγχου που έχουν τα άτομα για τη ζωή τους και την αίσθηση αποσύνδεσης από το κοινωνικό σύνολο. Στα πλαίσια της μελέτης των δυνατών στοιχείων του χαρακτήρα, ενός εκ των βασικών πυλώνων της Θετικής Ψυχολογίας, έχουν υπάρξει ερευνητικά πορίσματα που δείχνουν ότι συγκεκριμένες ομάδες δυνατών στοιχείων μπορούν να επηρεάσουν διαφορετικές πτυχές του ευ ζην και σειρά ψυχοπαθολογικών συμπτωμάτων που σχετίζονται με το στρες, το άγχος και την κατάθλιψη. Το δείγμα αποτελείτο από 10 άνεργες και ανέργους. Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της αποτελεσματικότητας μιας σειράς παρεμβάσεων εστιασμένων στα διαπροσωπικά δυνατά στοιχεία της ευγνωμοσύνης, της καλοσύνης και της συγχώρεσης στην βελτίωση του ευ ζην -όπως ορίζεται από το μοντέλο PERMA - στη μείωση του στρες, του άγχους και της κατάθλιψης, στην αύξηση της ψυχολογικής ανθεκτικότητας και στην κινητοποίηση των ανέργων, μέσω της αύξησης της συχνότητας συμπεριφορών που σχετίζονται με την αναζήτηση και, τελικώς, την εύρεση εργασίας. Κάθε εβδομάδα οι συμμετέχοντες καλούνταν να εφαρμόσουν κάποια διαφορετική ομάδα ασκήσεων. Τα αποτελέσματα των αναλύσεων διακύμανσης επαναλαμβανόμενων μετρήσεων έδειξαν ότι υπήρξε στατιστικά αξιόλογη και σταθερή μεταβολή στα βιωμένα θετικά συναισθήματα και στη μείωση των καταθλιπτικών συμπτωμάτων ακόμη και μετά το πέρας της παρέμβασης. Ωστόσο, παράγοντες όπως η ψυχολογική ανθεκτικότητα ή σειρά συμπεριφορών, που σχετίζονται με αναζήτηση εργασίας, δεν παρουσίασαν αξιόλογες μεταβολές. Γίνεται ανάλυση βάσει των στοιχείων της παρέμβασης και των δυνατών στοιχείων στα οποία υπήρξε εστίαση, λαμβάνοντας υπόψη το ειδικό πλαίσιο της επιδημίας του κορωνοϊού και της επίδρασής της στην αγορά εργασίας. Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη επιβεβαιώνει μεγάλο μέρος πρότερων θεωρητικών παραδοχών για την αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεων των δυνατών στοιχείων του χαρακτήρα σε συγκεκριμένους δείκτες του ευ ζην και στην κατάθλιψη και προχωρούν περαιτέρω τα πορίσματα ερευνών περί θετικών παρεμβάσεων σε ανέργους που είχαν διεξαχθεί παλαιότερα. Σίγουρα η παρούσα μελέτη παρουσιάζει κάποιες αδυναμίες. Ωστόσο, είναι η πρώτη προσπάθεια στην Ελλάδα να μελετηθεί η επίδραση μιας θετικής παρέμβασης με βάση τα δυνατά στοιχεία στη ψυχική υγεία και τις συμπεριφορές αναζήτησης εργασίας των ανέργων, εν μέσω επιδημίας, γεγονός που την καθιστά πρωτότυπη. Μπορεί, συνεπώς να αποτελέσει έναυσμα για νέες μελέτες, όπου θα υπάρχει ακόμη καλύτερη προσαρμογή των ασκήσεων, συνδυασμός τους με προγράμματα που εστιάζουν ειδικά στις δυσκολίες που συναντούν οι άνεργοι και οι άνεργες, ούτως ώστε να διευκολυνθεί όσο γίνεται ο αγώνας τους στην αναζήτηση εργασίας.