Χωρικός σχεδιασμός στο πλαίσιο της βιώσιμης ανάπτυξης: μεταλλαγές στις πολιτικές γης και στην αγορά ακινήτων

Η παγκόσμια κατανάλωση ενέργειας αυξάνει συνεχώς ως αποτέλεσμα της αύξησηςτου πληθυσμού και της βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου, τα οποία σε συνδυασμό μετην περιορισμένη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, έχουν οδηγήσει στηναύξηση των εκπεμπόμενων ρύπων και των αερίων του θερμοκηπίου. Κύριοι υπαίτιοιείναι οι βιομηχανίες, τα εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής, οι μεταφορές, το δομημένοπεριβάλλον. Τα κτίρια αντιπροσωπεύουν το 40% της τελικής κατανάλωσης ενέργειαςκαι το 45% εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, στην Ε.Ε. Η στρατηγική «Ευρώπη2020» προωθεί, μέσω της υλοποίησης του στόχου «20-20-20», τον περιορισμό τωνπεριβαλλοντικών επιπτώσεων από το δομημένο περιβάλλον.Τα πράσινα κτίρια, βραχυχρόνια έχουν μεγαλύτερο αρχικό κόστος κατασκευής,ωστόσο με αναφορά το κύκλο ζωής του κτιρίου προκύπτουν αφενός απόσβεση τουαυξημένου αρχικού επενδυμένου κεφαλαίου και αφετέρου οικονομικά οφέλη από τηνπεριορισμένη ενεργειακή κατανάλωση, τα μειωμένα έξοδα λειτουργίας/συντήρησης,ενώ το περιβάλλον επωφελείται από το περιορισμό των ρύπων. Τα κτίρια κοινωνικήςκατοικίας, αντιπροσωπεύουν σημαντικό ποσοστό του υπάρχοντος κτιριακού όγκου,το οποίο ποικίλει ανάλογα με τη χώρα μελέτης. Ο οικιστικός τομέας απορροφά,άλλωστε το 27% της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας στην Ευρώπη. Στην Ελλάδααν και δεν μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει κοινωνική κατοικία όπως συναντάται σεάλλες χώρες της Ε.Ε., φορέας παραγωγής κατοικιών χαμηλού κόστους γιαεπαγγελματικές ομάδες χαμηλού εισοδήματος είναι ο Οργανισμός ΕργατικήςΚατοικίας, ο οποίος κατασκευάζει μέχρι σήμερα με συμβατικό τρόπο και φαίνεται ναμην έχει αντιληφθεί τα οφέλη που θα προέκυπταν από την κατασκευή πράσινωνκατοικιών, τόσο για τους δικαιούχους, όσο και για τον ίδιο και για το περιβάλλον.Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκε ο Ο.Ε.Κ. ως μορφή διακυβέρνησηςκοινωνικής κατοικίας στην Ελλάδα και στο πλαίσιο αυτό έγινε προσπάθεια νααποτυπωθεί η άποψη στελεχών του που δραστηριοποιούνται στο τομέα της πράσινηςδόμησης και της ενεργειακής αναβάθμισης των κατοικιών του, ως διαγράφουσα ένανέο μοντέλο πολιτικής, μια νέα κατεύθυνση για την ολοένα αυξανόμενης σημασίαςεργατοϋπαλληλική ή κοινωνική κατοικία στη σύγχρονη μορφή της στην Ελλάδα.