Το συμφέρον του παιδιού στην ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή

Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η εξέταση του συμφέροντος του παιδιού σε σχέση με την ιατρική υποβοήθηση στην ανθρώπινη αναπαραγωγή, με αναφορά κυρίως στο ελληνικό δίκαιο. Οι δυνατότητες που έχουν προσφέρει οι εξελίξεις της βιολογίας και της τεχνολογίας στον τομέα της αναπαραγωγής του ανθρώπου έχουν εγείρει προβληματισμούς ηθικού, κοινωνικού και νομικού περιεχομένου που συνδέονται και με το συμφέρον του παιδιού που θα γεννηθεί με τη βοήθεια κάποιας από αυτές τις μεθόδους. Αφού γίνει λόγος αρχικά σε γενικά στοιχεία που αφορούν την ΙΥΑ και το συμφέρον του παιδιού, στο πρώτο κεφάλαιο της εργασίας εξετάζεται η σχέση του δίπολου ‘δικαίωμα στην αναπαραγωγή-συμφέρον του παιδιού’ και, πιο συγκεκριμένα, η λειτουργία του συμφέροντος του παιδιού ως όριο στο αναπαραγωγικό δικαίωμα, ενώ προσεγγίζεται το συμφέρον του παιδιού στην ΙΥΑ εν γένει. Περαιτέρω, στο δεύτερο κεφάλαιο θα εξετασθούν ενδεικτικά ορισμένα ειδικά ζητήματα και θα επιχειρηθεί να αναζητηθεί πώς συγκεκριμένες επιλογές του Έλληνα νομοθέτη ως προς την ΙΥΑ βρίσκονται σε αρμονία με το συμφέρον του παιδιού. Πρόκειται για γενικές ρυθμίσεις, όπως η αποφυγή μετάδοσης σοβαρής ασθένειας στο παιδί, το ζήτημα των ηλικιακών ορίων, η δυνατότητα πρόσβασης στις μεθόδους ΙΥΑ που παρέχεται σε άγαμες μόνες γυναίκες και η αρχή της κοινωνικοσυναισθηματικής συγγένειας, αλλά και για ειδικότερες ρυθμίσεις, όπως αυτές της μεταθανάτιας γονιμοποίησης και της ανωνυμίας του δότη γεννητικού υλικού. Κρίσιμη πρόκληση αποτελεί η αναζήτηση ισορροπίας μεταξύ των δικαιωμάτων των γονέων και των δικαιωμάτων του παιδιού.