Η μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη και θετικά μέτρα στην εκπαίδευση: η εισαγωγή στα Α.Ε.Ι.

Η παρούσα διδακτορική διατριβή στοχεύει στην αποτύπωση των αποτελεσμάτων του Ν.2525/1997, για την εισαγωγή των μελών της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση, ως ειδική κατηγορία με ποσόστωση (0,5%). Η νομική αξιολόγηση της διάταξης, για την εφαρμογή του θετικού μέτρου, αιτιολογεί τη θέση της στο ελληνικό δικαιϊκό σύστημα και καταδεικνύει την αναγκαιότητα τροποποίησης του πεδίου εφαρμογής της. Το θετικό μέτρο απευθύνεται στην εν λόγω μειονεκτούσα ομάδα εξαιτίας παρελθουσών διακρίσεων και στην εκπαίδευση των μελών της. Για πολλά χρόνια δεν ήταν δυνατή η πρόσβαση των παιδιών της μειονότητας στην προσχολική αγωγή, στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και στη συνέχεια στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, για διαφορετικούς λόγους. Αποδεικνύεται από την έρευνα, δια της στατιστικής ανάλυσης των δεδομένων, ότι το θετικό μέτρο συνέβαλε στην εξομάλυνση των ανισοτήτων για τα μέλη της μειονεκτούσας ομάδας, εφόσον προκύπτουν σημαντικά ευρήματα, όπως μεγάλος αριθμός επιτυχόντων μουσουλμάνων της Θράκης στα ελληνικά Πανεπιστήμια και ιδιαίτερα των κοριτσιών, αύξηση της φοίτησης στην ελληνόγλωσση δημόσια πρωτοβάθμια εκπαίδευση, αποφυγή της εκπαιδευτικής μετανάστευσης στην Τουρκία, εκπροσώπηση στα θεωρούμενα ως επιφανή επαγγέλματα και αύξηση της αποφοίτησης από τα Πανεπιστήμια. Κατά συνέπεια ενισχύεται η θέση του θετικού μέτρου στο ελληνικό δικαιϊκό σύστημα και η αναγκαιότητα διατήρησής του, εφόσον δεν προκύπτει πλήρης απαλοιφή των παρελθοντικών διακρίσεων. Από την τελολογία της εφαρμογής του μέτρου συνάγεται ότι ενδυναμώνονται τα μέλη της μειονεκτούσας ομάδας, ενισχύεται η κοινωνική τους ένταξη και συνοχή. Επιπλέον αναδεικνύεται η παιδαγωγική λειτουργία του μέτρου, ώστε να αποφεύγονται αισθήματα μειονεκτικής θέσης των μουσουλμάνων της Θράκης, ως Ελλήνων πολιτών. Η επιτυχής εφαρμογή της εν λόγω θετικής δράσης στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, αναδεικνύει ότι τα μέλη της μειονότητας θα πρέπει να οδηγηθούν από την ελληνική πολιτεία στην πλήρη πραγμάτωση της ουσιαστικής ισότητας, με διατήρηση του μέτρου, την ανάλογη τροποποίησή του, ώστε να προκύψουν μεγαλύτερα ποσοστά αποτελεσματικότητάς του, αλλά και της επέκτασής του σε άλλες ευπαθείς ομάδες (ρομά).