Βιώσιμη Ανάπτυξη και πολιτιστικοί οργανισμοί: οι περιπτώσεις της Στέγης και του ΠΙΟΠ

Η έννοια της Βιώσιμης Ανάπτυξης απασχολεί την παγκόσμια κοινότητα για περίπου μισό αιώνα. Από την πρώτη εμφάνιση του όρου μέχρι και σήμερα έχουν γίνει αρκετές συνομιλίες και έχουν παρθεί αρκετοί στόχοι για μια ανάπτυξη που δεν είναι μόνο οικονομική αλλά θα λαμβάνει υπόψιν την κοινωνία και το περιβάλλον. Ο ρόλος του πολιτισμού σε αυτή τη συζήτηση υπήρξε πάντοτε υποβαθμισμένος. Παρόλες τις προσπάθειες να καθιερωθεί ο πολιτισμός ως ένας από τους πυλώνες της ΒΑ, η παγκόσμια κοινότητα συμφώνησε ότι η θέση του πολιτισμού διαπερνά όλες τις πτυχές της ζωής και έτσι δεν θα πρέπει να τεθεί ο πολιτισμός ως ξεχωριστός πυλώνας. Η βιβλιογραφία αναδεικνύει ακόμη τη σημασία σύνδεσης ΒΑ και πολιτισμού, αλλά παράλληλα υπογραμμίζει ότι υπάρχουν σοβαρά εμπόδια σε αυτό, όπως έλλειψη πολιτικής βούλησης, χρηματοδότησης, προσωπικού και ενημέρωσης. Η εργασία αυτή μελετάει τις στρατηγικές ΒΑ δύο μεγάλων πολιτιστικών οργανισμών στην Ελλάδα και ελέγχει κατά πόσο αναπτύσσονται με γνώμονα τη βιωσιμότητα όπως ορίστηκε από τις συνεδριάσεις των Ηνωμένων Εθνών, αλλά και κατά πόσο ακολουθούν τους 17 ΣΒΑ και προσαρμόζουν τη λειτουργία τους σε πιο βιώσιμες πρακτικές. Για τον έλεγχο των παραπάνω, ακολουθήθηκε η μέθοδος της μελέτης περίπτωσης με συνεντεύξεις και ανάλυση ήδη δημοσιευμένου υλικού, η οποία έδειξε ότι οι οργανισμοί έχουν στρατηγικές που αφορούν κυρίως τον πυλώνα του περιβάλλοντος. Δεν δίνουν όμως, ιδιαίτερη βαρύτητα στους άλλους δύο πυλώνες, ενώ διστάζουν να συνάψουν συνεργασίες. Άξια αναφοράς είναι και η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού που θα απασχοληθεί κυρίως για την ανάπτυξη στρατηγικής ΒΑ γεγονός που μας αφήνει να καταλάβουμε ότι η ΒΑ είναι όντως στην ατζέντα αλλά ίσως όχι ακόμη σε προτεραιότητα.