Νομαδισμός και τέχνη: καλλιτέχνες, κινητικότητα, σύγχρονη τέχνη

Ο νομαδισμός ως φαινόμενο έχει απασχολήσει τόσο την φιλοσοφία όσο και άλλους τομείς όπως την κοινωνιολογία, όμως η σχέση του με την τέχνη θεωρείται χαρακτηριστική. Η ‘νομαδολογία’ των Gilles Deleuze και Félix Guattari, το ‘νομαδικό υποκείμενο’ της Rosi Braidotti αλλά και οι πιο πρακτικές προσεγγίσεις του φαινομένου, αξιοποιούνται στην παρούσα έρευνα σε μια προσπάθεια κατανόησης της πολυπλοκότητας του νομαδισμού. Λαμβάνονται υπόψη οι διάφορες εκφάνσεις του και η επιρροή του στην τέχνη, ενώ επιχειρείται και ο συσχετισμός του με τη σύγχρονη τέχνη. Αυτός ο συσχετισμός στην παρούσα έρευνα διερευνείται μέσα από την ανάλυση των κειμένων των καλλιτεχνών και της επιμελήτριας της έκθεσης τα οποία πλαισίωσαν την έκθεση Nomads’ Land η οποία έγινε στο χώρο Fo Kia Nou 24/7. Η κειμενική ανάλυση αναδεικνύει κάποια από τα θεωρητικά ζητήματα που ήδη έχουν θιγεί σε σχέση με το νομαδισμό και ταυτόχρονα αποκαλύπτει τους προβληματισμούς των καλλιτεχνών ως ‘οχήματα’ του ‘νομαδισμού’ — συνειδητά ή μη —στη σύγχρονη τέχνη. Τόσο το θεωρητικό πλαίσιο όσο και η ανάλυση των κειμένων, αναδεικνύουν την προβληματική γύρω από την απελευθερωτική ή μη λειτουργία του νομαδισμού σε ένα παγκοσμιοποιήμενο κόσμο. Οι σχετικές παρατηρήσεις θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν από τον τομέα της πολιτιστικής διαχείρισης για τη δημιουργία και την εφαρμογή ‘πραγματικών συναντήσεων’ και ‘νομαδικών στρατηγικών’.