Πρώιμα δυσλειτουργικά σχήματα, αποδόσεις και στρατηγικές αντιμετώπισης συγκρούσεων στη σταθερή ερωτική σχέση

Έχει υποστηριχθεί ότι τα Πρώιμα Δυσλειτουργικά Σχήματα (ΠΔΣ) σχετίζονται με διαπροσωπικά προβλήματα και φτωχές διαπροσωπικές σχέσεις, ενώ οι ερωτικές σχέσεις θεωρούνται το κατεξοχήν πεδίο τέτοιων δυσκολιών. Ωστόσο, οι σχετικές έρευνες παρουσιάζουν αποκλίσεις τόσο ως προς την ύπαρξη ή μη συσχέτισης μεταξύ ΠΔΣ και διαπροσωπικών προβλημάτων κι έχει τονιστεί η ανάγκη διερεύνησης και άλλων μεταβλητών. Η παρούσα έρευνα μελέτησε τη σχέση των ΠΔΣ με τις σχεσιακές αποδόσεις αιτίου και ευθύνης και τις στρατηγικές αντιμετώπισης συγκρούσεων στις σταθερές ερωτικές σχέσεις, δύο μεταβλητές ενδεικτικές διαπροσωπικών προβλημάτων, με στόχο τη δημιουργία σχετικών προβλεπτικών μοντέλων. Τα μοντέλα που αναπτύχθηκαν στο δείγμα (Ν = 101) ανέδειξαν τα ΠΔΣ αποσύνδεσης και απόρριψης, καθώς και υπεραγρύπνησης και αναστολής ως σημαντικούς προβλεπτικούς παράγοντες όλων των επιμέρους διαστάσεων των αποδόσεων αιτίου και ευθύνης. Τα ΠΔΣ της υπεραγρύπνησης και αναστολής προέβλεπαν επίσης με σημαντικό τρόπο και τη χρήση των καταστροφικών στρατηγικών της εξόδου και της παραμέλησης στις συγκρούσεις των σταθερών ερωτικών σχέσεων. Σε ορισμένα από τα μοντέλα, δημογραφικά χαρακτηριστικά υπήρξαν και αυτά σημαντικοί προβλεπτικοί παράγοντες. Συζητούνται οι περιορισμοί και οι προεκτάσεις για μελλοντικές έρευνες. Τα αποτελέσματα συνολικά αναδεικνύουν συγκεκριμένες δυσλειτουργικές ερμηνείες και τρόπους αντιμετώπισης των συγκρούσεων που υιοθετούν τα άτομα βάσει των ΠΔΣ τους, εμπλουτίζοντας το σχετικό ερευνητικό πεδίο, ενώ έχουν και κλινική χρησιμότητα για τη συμβουλευτική και ψυχοθεραπεία.