Η εξωστρεφής συμπεριφορά ενός δημόσιου οργανισμού κατά το στάδιο της συνεργασίας του με διεθνείς και υπερεθνικούς φορείς και με φορείς της Κοινωνίας των Πολιτών στα πλαίσια της ασκούμενης δημόσιας πολιτικής: το παράδειγμα της Υπηρεσίας Πρώτης Υποδοχής

Στόχος της εργασίας είναι η εξέταση, προσέγγιση και ανάλυση των συνθηκών υπό τις οποίες διαμορφώνεται η δημόσια πολιτική ενός δημόσιου οργανισμού έχοντας ως παράδειγμα τη διαχείριση μεταναστευτικών ροών από την Υπηρεσία Πρώτης Υποδοχής του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης υπό το πρίσμα της συνεργασίας και διάδρασής του με διεθνείς και υπερεθνικούς οργανισμούς και μη κυβερνητικούς φορείς δίνοντας έμφαση στην εξωστρέφεια που προκύπτει από αυτή την αμφίδρομη σχέση. Η μεταναστευτική κρίση του σήμερα αντιπροσωπεύει τη χειρότερη ανθρωπιστική πρόκληση που έχει να αντιμετωπίσει η Ευρώπη μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Γηραιά Ήπειρος αναγκάζεται να αντιμετωπίσει τόσο το παρελθόν της, όσο και το μέλλον της και να λάβει αποφάσεις οι οποίες θα οδηγήσουν είτε σε μεγαλύτερα ξενοφοβικά δεινά είτε θα αποτελέσουν τον οδηγό της κοινωνικοπολιτικής αναζωογόνησής της. Τα τελευταία χρόνια, τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είτε στα ανατολικά ή δυτικά, νότια ή βόρεια τμήματα της Ευρώπης, έχουν γίνει ελκυστικοί πόλοι έλξης για τους οικονομικούς - νόμιμους ή παράνομους – μετανάστες, οι οποίοι βλέπουν χώρες όπως την Γερμανία παράδεισο ευκαιριών. Από την άλλη πλευρά, από το 2014, οι οικονομικοί μετανάστες και οι πρόσφυγες που αιτούνται άσυλο και επιχειρούν να εισέλθουν στα ευρωπαϊκά εδάφη αυξάνονται συνεχώς. Μάλιστα από τον Ιούλιο του 2014 έως τον Ιούλιο του 2015, οι μεταναστευτικές ροές έχουν δεκαπλασιαστεί. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η Υπηρεσία Πρώτης Υποδοχής του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης με τις δράσεις που υλοποιεί και τις συνεργασίες που αναπτύσσει τόσο με διεθνείς και υπερεθνικούς οργανισμούς όσο και με φορείς της Κοινωνίας των Πολιτών, φροντίζει για την υπαγωγή όσων αποζητούν καταφύγιο μακριά από τις διώξεις που υφίστανται στην πατρίδα τους και τις ένοπλες συρράξεις, σε κατάλληλες διαδικασίες (καταγραφής, ταυτοποίησης, ιατρικού ελέγχου, ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, ενημέρωσης περί των δικαιωμάτων και υποχρεώσεών τους) ώστε να εξασφαλιστούν οι προϋποθέσεις παροχής διεθνούς προστασίας που αυτοί οι άνθρωποι δικαιούνται.