Η προστασία του επενδυτή στα πλαίσια των παρεχόμενων επενδυτικών υπηρεσιών και προϊόντων από επιχειρήσεις επενδύσεων και τράπεζες

Θέμα της εργασίας είναι η προστασία του επενδυτή ως αποδέκτη επενδυτικών υπηρεσιών και προϊόντων που προσφέρονται στη δευτερογενή κεφαλαιαγορά από εξειδικευμένες διαμεσολαβητικές επιχειρήσεις επενδύσεων. Στο πρώτο κεφάλαιο επισημαίνεται η ανάγκη της προστασίας των επενδυτών απέναντι στους φορείς παροχής επενδυτικών υπηρεσιών και προϊόντων, δηλαδή τις ΕΠΕΥ και τις Τράπεζες, αφενός λόγω των εγγενών κινδύνων της κεφαλαιαγοράς αφετέρου λόγω των κινδύνων που πηγάζουν ιδιαίτερα από τη δράση των Τραπεζών. Επίσης, τονίζεται η διπλή στοχοθέτηση του δικαίου της κεφαλαιαγοράς· η αποτελεσματική λειτουργία της κεφαλαιαγοράς και η προστασία του επενδυτή αποτελούν παράλληλους και ισότιμους δικαιοπολιτικούς στόχους. Ακόμα στο κεφάλαιο αυτό, αναφέρονται οι βασικές ρυθμίσεις του δικαίου της κεφαλαιαγοράς σχετικά με την προστασία του επενδυτή και η επιρροή του αμερικανικού και ευρωπαϊκού δικαίου στην ανάπτυξη του σύγχρονου δικαίου της κεφαλαιαγοράς για την προστασία του επενδυτή από τη δράση των φορέων παροχής επενδυτικών υπηρεσιών. Στο δεύτερο κεφάλαιο περιγράφεται το σύστημα της προστασίας των επενδυτών στα πλαίσια των παρεχόμενων επενδυτικών υπηρεσιών και προϊόντων από ΕΠΕΥ και τράπεζες, αφού πρώτα γίνει η αναγκαία για την κατανόηση του συστήματος αυτού οριοθέτηση σχετικών εννοιών και στη συνέχεια, αναλύονται οι «κανόνες επαγγελματικής δεοντολογίας» που πρέπει να τηρούνται εκ μέρους των ΕΠΕΥ και των Τραπεζών και στο τρίτο κεφάλαιο γίνεται λόγος για το αν οι φορείς παροχής επενδυτικών υπηρεσιών υπέχουν ευθύνη απέναντι στον επενδυτή στην περίπτωση παραβίασης των κανόνων επαγγελματικής δεοντολογίας κατά την παροχή επενδυτικών υπηρεσιών και αν μπορεί σε μια τέτοια περίπτωση ο επενδυτής να ζητήσει αποζημίωση από την ΕΠΕΥ ή την τράπεζα. Ακόμα, γίνεται αναφορά στην κρατική εποπτεία της τήρησης των συγκεκριμένων κανόνων δεοντολογίας από τους φορείς παροχής επενδυτικών υπηρεσιών και στο αν η πλημμελής εποπτεία γεννά την αστική ευθύνη των εποπτικών αρχών (105- 106 ΕισΝΑΚ). Τέλος, εξετάζεται ειδικότερα η υπηρεσία της παροχής επενδυτικών συμβουλών και η ευθύνη των Τραπεζών και των ΑΕΠΕΥ απέναντι στους επενδυτές επί εσφαλμένων επενδυτικών συμβουλών στη σύγχρονη πράξη.