Διαχρονική εξέλιξη της αστυνομίας του δήμου: διοίκηση-νομική προσέγγιση

Η κοινωνία από τα πρώτα στάδια της συγκρότησής της προσπάθησε να δημιουργήσει θεσμούς που θα εξασφάλιζαν την ομαλή κοινωνική συμβίωση μεταξύ των μελών της. Η Αστυνομία του Δήμου λειτουργεί ήδη από την αρχαιότητα, αλλά με πιο συστηματικό τρόπο ξεκινάει από τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, διέρχεται τη βυζαντινή, παραμένει κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας και εξακολουθεί κατά τους επαναστατικούς χρόνους και ιδίως στους επιγενόμενους που σηματοδότησαν την απαρχή της συστάσεως του ελληνικού κράτους μέχρι και τη σύγχρονη εποχή. Ιδιαίτερα, τα αιτήματα της σύγχρονης εποχής είναι τόσο επιτακτικά, που μολονότι ενόψει των μνημονιακών υποχρεώσεων επιχειρήθηκε η κατάργηση του σώματος της Δημοτικής Αστυνομίας στα πλαίσια της γενικότερης προσπάθειας περιστολής των εξόδων του δημοσίου τομέα, ο αχός της απουσίας της ήταν τόσο δυνατός που μόλις εντός ολίγων μηνών από της καταργήσεώς της επανασυστήθηκε. Σκοπός της παρούσης έρευνας είναι η ιστορική, νομοθετική, διοικητική, νομολογιακή και οπωσδήποτε διεξοδική παρουσίαση του θεσμού της Δημοτικής Αστυνομίας μετά προτάσεων βελτίωσης με στόχο την ορθότερη και δικαιότερη λειτουργία της . Θετική συγκυρία, εξ επόψεως νομικού ενδιαφέροντος, απετέλεσε κατά τη συγγραφή της παρούσης η απροσδόκητη νομοθετική κατάργηση του θεσμού αυτού και η επαναφορά της σε σύντομο χρονικό διάστημα. Τούτο είχε ως αποτέλεσμα να δοθεί η δυνατότητα να μνημονευθούν και να μελετηθούν τα ανακύψαντα ζητήματα που θα συμβάλουν και στη θεμελίωση του προτεινόμενου σχήματος λειτουργίας της Δημοτικής Αστυνομίας ως ξεχωριστού νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου ανεπηρέαστου από την εξουσία των Δημάρχων. Στα πλαίσια των προτάσεων παρουσιάζεται και μία βάση στρατηγικού σχεδίου πάνω στην οποία μπορούν να ενσωματωθούν και να αναπτυχθούν επιμέρους επιχειρησιακά σχέδια, αναλόγως την ιδιαιτερότητα κάθε Δήμου, ενώ παρατίθενται ορισμένες συμπερασματικές προτάσεις, μεταξύ των οποίων και η συμβολή της εγκαθίδρυσης σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ των πολιτών και των δημοτικών αστυνομικών στη βαθμιαία αλλαγή νοοτροπίας της τοπικής κοινωνίας και της εμπέδωσης του αισθήματος ασφαλείας. Τούτο, εξ άλλου, αποτελεί και τον κεφαλαιώδη σκοπό που θάλπεται από το θεσμό της Δημοτικής Αστυνομίας και επί του οποίου δομείται η ειρήνη και η δημοκρατία στα κράτη.