Μειονοτικές στρατηγικές αντίστασης στη ψυχολογιοποίηση

Δεδομένου ότι αφενός η ψυχολογιοποίηση αποτελεί έναν αποτελεσματικό τρόπο αντίστασης στη μειονοτική επιρροή τόσο στο άμεσο όσο και στο έμμεσο επίπεδο, αφετέρου η μειονοτική επιρροή αποτελεί ενεργό και υπαρκτό κομμάτι της ευρύτερης διαδικασίας της κοινωνικής αλλαγής, το ερώτημα τίθεται κάτω από ποιες συνθήκες και μέσω ποιων κοινωνιοψυχολογικών μηχανισμών οι αρνητικές επιπτώσεις της ψυχολογιοποίησης στη μειονοτικής επιρροή μπορούν να αμβλυνθούν ή και να εξουδετερωθούν. Επίσης, μέσω ποιου κοινωνικού φορέα η διαβρωτική επίδραση της ψυχολογιοποίησης στην επιρροή των ενεργών μειονοτήτων μπορεί να περιοριστεί από εξωγενείς παράγοντες (παράγοντες πλαισίου) ή και από τις ίδιες τις ενεργές μειονότητες. Η γνωστική υπόθεση η οποία εξετάζεται στην παρούσα διατριβή είναι ότι η ψυχολογιοποίηση μπορεί να αναχαιτιστεί ως αντίσταση στη μειονοτική επιρροή από τις ίδιες τις μειονότητες μέσω της διαχρονικής συνεκτικότητας που θα χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά τους καθόλη τη διάρκεια της διαδικασίας κοινωνικής επιρροής αλλά και της υιοθέτησης από πλευράς μειονοτήτων της ίδιας στρατηγικής δηλαδή της ψυχολογιοποίησης ως απάντηση στην επίθεση που δέχονται.