Οι μετανάστριες ως εσωτερικές οικιακές εργάτριες στην ελληνική επαρχία: το παράδειγμα της Λιβαδειάς

Η παρούσα μελέτη διερευνά τους παράγοντες που επηρεάζουν την απόφαση των οικιακών εργατριών να παραμείνουν στην εσωτερική εργασία. Οι όροι και οι συνθήκες ζωής και εργασίας που διαμορφώνονται εντός της οικιακής εργασίας όπως προκύπτει επηρεάζουν τις κοινωνικές σχέσεις εντός και εκτός εργασιακού χώρου και είναι ουσιαστικά αυτές που βοηθούν σε σημαντικό βαθμό αυτήν την απόφαση. Οι μορφές ελέγχου και συναίνεσης που αναπτύσσονται εντός της οικιακής εργασίας επηρεάζουν τόσο τις κοινωνικές τους σχέσεις όσο και τις αντιλήψεις τους, τις αξίες τους, τις συνήθειες και τις προσδοκίες τους. Σ΄αυτό το πλαίσιο έρχεται να προστεθεί η προσωποποιημένη φύση της σχέσης με τον εργοδότη όπου η εργασία αποκτά μια προσωπική και ψυχολογική διάσταση, μέσα από τη δημιουργία συναισθηματικών δεσμών και η οποία βοηθά τόσο στη φυσικοποίηση της ανισότητας όσο και στην εσωτερίκευση της και τη νομιμοποίηση της. Διαπιστώνεται, λοιπόν, ότι οι συνθήκες εργασίας και η νοηματοδότηση της οικιακής εργασίας από τις ίδιες τις εργάτριες ανέδειξαν την ύπαρξη μιας διαδικασίας που εγκλωβίζει τις εργάτριες εντός του επαγγέλματος. Για τη συγκεκριμένη μελέτη η μέθοδος που ακολουθήθηκε είναι αυτή των ημιδομημένων συνεντεύξεων βάθους. Δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στους όρους που διέπουν την εργασία αλλά και στις διαδικασίες διαμόρφωσης των κοινωνικών δομών και των αντιλήψεων των υποκειμένων της έρευνας. Πραγματοποιήθηκαν 5 συνεντεύξεις σε οικιακές εργάτριες της επαρχίας Λιβαδειάς που είχαν ως στόχο την ανάδειξη εκείνων των παραγόντων που επηρεάζουν την απόφαση των γυναικών να παραμείνουν στην εργασία.