Πολιτικές παιδικής προστασίας στην Ελλάδα : η περίπτωση κακοποίησης/παραμέλησης στο οικογενειακό περιβάλλον

Η παιδική κακοποίηση-παραμέληση φαίνεται ότι είναι ένα θέμα που αναδεικνύεται ιδιαίτερα στην σύγχρονη εποχή. Αφορά την έλλειψη της παιδικής προστασίας και φροντίδας μέσα στην οικογένεια σε ζητήματα διαβίωσης, υγιούς σωματικής και ψυχοκοινωνικής ανάπτυξης των παιδιών στο οικογενειακό τους περιβάλλον. Αίτια εκδήλωσης αυτού του φαινομένου είναι πολλοί και σύνθετοι παράγοντες που συσχετίζονται με δυσλειτουργίες της οικογένειας, συνθήκες φτώχειας, αποστέρησης, κοινωνικού αποκλεισμού αλλά και ψυχοπαθολογικών αιτιών των γονέων που τους καθιστούν αδύναμους έως και «ακατάλληλους» να ανταποκριθούν στο γονικό τους ρόλο. Η κακή άσκηση της γονικής μέριμνας όπως εννοείται στην ελληνική έννομητάξη, απαιτεί από τη σύγχρονη κοινωνία προληπτική στήριξη αλλά και θεραπευτική παρέμβαση. Στην παρούσα Διπλωματική Εργασία επιχειρείται η αποτίμηση των πολιτικών παιδικής προστασίας που εφαρμόζονται στην Ελλάδα για να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο της κακοποίησης-παραμέλησης μέσα στην οικογένεια στις σημερινές συνθήκες του απόηχου της οικονομικής κρίσης, μέσα από τη μελέτη των πολιτικών των συστημάτων κοινωνικής προστασίας και των παρεμβάσεων στον τομέα αποκατάστασης των παιδιών, σε ένα πλαίσιο φιλοξενίας, τοποθέτησης και επανατοποθέτησης τους. Ο σχεδιασμός και η υλοποίηση στρατηγικών και παρεμβάσεων για την προστασία των παιδιών που αφαιρείται προσωρινά/μόνιμα η επιμέλεια ή και η γονική μέριμνα στην Ελλάδα φαίνεται ότι, καθώς πρακτικά δεν υπάρχει μια ενιαία κρατική κοινωνική πολιτική παιδικής προστασίας για την αντιμετώπιση της αποϊδρυματοποίησης των παιδιών σε συνδυασμό με την περιορισμένη ή λάθος αντίληψη που υπάρχει στην Ελλάδα για την αναδοχή, βασίζονται σε αποσπασματικές δράσεις και προτάσεις από τους δημόσιους φορείς παιδικής προστασίας αλλά και από Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Τα αιτήματα και οι ανάγκες των παιδιών που απομακρύνονται από το οικογενειακό τους περιβάλλον είναι πολύπλευρα. Αναγκαία κρίνεται μια σφαιρική και εξειδικευμένη προσέγγιση από τις εμπλεκόμενες υπηρεσίες για τη πολύπλευρη κάλυψη των αναγκών των παιδιών που βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση από πολλές και διαφορετικές πηγές αιτιών. Επιπλέον, μία ενιαία θεσμοθετημένη και συντονισμένη κοινωνική πολιτική για την παιδική προστασία ίσως οδηγήσει και στην ουσιαστική και αποτελεσματική αντιμετώπιση του εν λόγω προβλήματος.