Κίνα, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και συμβατική ενέργεια: περιβαλλοντική διακυβέρνηση σε μετάβαση

Η αυξανόμενη εξάρτηση της Κίνας από το ξένο πετρέλαιο έχει κάνει τους ηγέτες της να ανησυχούν, με αποτέλεσμα τις τελευταίες δεκαετίες να αναλαμβάνει δράση και πρωτοβουλία για ανάπτυξη και ρύθμιση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Σε αυτό το πλάνο σύμμαχος της είναι η ραγδαία ανάπτυξη της στις σύγχρονες μεθόδους εφαρμογής της τεχνολογίας και καινοτομίας σε συνδυασμό με την πρωτοπορία της στο εμπόριο και την οικονομία μέσω της παγκοσμιοποίησης. Βασικός πλέον στόχος της είναι η επιτυχής υλοποίηση του στρατηγικού της πλάνου για την επίτευξη των στόχων της Agenda 2030.Η Κίνα κυριαρχεί ήδη στην παγκόσμια αγορά ηλιακών συλλεκτών, αλλά ταυτόχρονα επεκτείνει την υποστήριξή της στις τεχνολογίες εξοικονόμησης πετρελαίου, χρηματοδοτώντας την ανάπτυξη και την παραγωγή των πάντων, από μπαταρίες έως ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Ο στόχος δεν είναι μόνο να μειωθεί η εξάρτηση της από το ξένο πετρέλαιο και φυσικό αέριο, αλλά και να αποφευχθεί να τεθεί η χώρα σε οικονομικά μειονεκτική θέση έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες βλέπουν την ανάπτυξή τους να ενισχύεται λόγω των εξαγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου προς την Κίνα και όλον τον κόσμο.Οι στόχοι της Κίνας είναι επίσης στρατηγικοί. Αυτή η φιλοδοξία ενισχύθηκε από την οπισθοδρομική προσέγγιση της διοίκησης Trump στην ενεργειακή πολιτική δηλαδή, την εστίασή της στον άνθρακα, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, την εγκατάλειψη των διεθνών οργανισμών που διαμορφώνουν τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας και την απόρριψη της συμφωνίας του Παρισιού για το κλίμα. Τέτοιες κινήσεις βοηθούν να στρωθεί ο δρόμος της Κίνας για να γίνει η υπερδύναμη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας του μέλλοντος. Η Κίνα φλερτάρει με χώρες της Ευρώπης, της Κεντρικής Ασίας και της Νοτιοανατολικής Ασίας με την υπόσχεση για φθηνά δάνεια, αναβαθμισμένες υποδομές ενέργειας και μεταφορών, καθώς και την ελευθερία από ενεργειακές ελλείψεις και την ρύπανση που οφείλεται στην ενέργεια.Ωστόσο δεν θα αποδειχθούν όλες οι συνέπειες της κίνησης της Κίνας προς τις καθαρές πηγές ενέργειας τόσο καλοπροαίρετες. Αν η Κίνα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την εγχώρια ενέργεια, θα είναι λιγότερο πρόθυμη να προσφέρει προνομιακά δάνεια σε αποτυχημένα πετρο-κράτη. Αυτό θα μπορούσε να αποδειχθεί καταστροφικό για ορισμένες χώρες, ειδικά εάν οι εξαγωγές κινεζικής τεχνολογίας ανανεώσιμης ενέργειας εξαλείψουν επίσης ένα σημαντικό ποσοστό της παγκόσμιας ζήτησης για πετρέλαιο και φυσικό αέριο.Εκτενή αναφορά γίνεται και στην προσπάθεια της Κίνας να εφαρμόσει το εθνικό της στρατηγικό και πολιτικό πλάνο για την Βιώσιμη Ανάπτυξη, μέσω της επίτευξης των στόχων της Αgenda 2030. Παρόλα αυτά απομένουν αρκετά βήματα ακόμη για την επίτευξη των 17 στόχων κυρίως λόγω γεωπολιτικών και γεωοικονομικών συνθηκών σε παγκόσμιο και περιφερειακό επίπεδο αλλά κυρίως λόγω των εσωτερικών της κοινωνικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών ανισοτήτων. Παρ’ όλο που η Κίνα πωλεί όλο και περισσότερες τεχνολογίες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και ηλεκτρικά οχήματα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, η ζήτηση παγκοσμίως του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και του υδρογονάνθρακα αυξάνεται και θα αυξάνεται μέχρι και τουλάχιστον και το 2050.Το ερώτημα που εξετάζεται στην παρούσα έρευνα έχει να κάνει με το πόσο πραγματικά η Κίνα που κατέχει την μερίδα του λέοντος στην πίτα της παγκόσμιας αγοράς, με σήμα κατατεθέν την σύνθετη αλληλεξάρτηση μέσω της παγκοσμιοποίησης, μπορεί έστω και μακροπρόθεσμα να απεξαρτηθεί από της ανάγκες χρήσης πετρελαίου, φυσικού αερίου και υδρογονανθράκων, λαμβάνοντας σοβαρά υπόψιν πάντα και τις μελλοντικές παγκόσμιες και περιφερειακές της επιδιώξεις σε γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό επίπεδο.