Σχέσεις εκπαιδευτικού τάξης και εκπαιδευτικού παράλληλης στήριξης μέσα στο νέο περιβάλλον της σχολικής πραγματικότητας

Η νέα ενταξιακή πολιτική που εφαρμόζεται στα σχολεία μέσω της εξειδικευμένης εκπαιδευτικής διδασκαλίας έχει δημιουργήσει μια πρωτόγνωρη εργασιακή πραγματικότητα για τους εκπαιδευτικούς. Οι διαφωνίες και οι συγκρούσεις μεταξύ του ανθρώπινου δυναμικού ενός οργανισμού είναι αναπόφευκτες. Υπολογίζοντας τις σχολικές μονάδες ως ενεργούς κοινωνικούς οργανισμούς, η παρούσα έρευνα επιχειρεί α) τη μελέτη των λόγων εμφάνισης συγκρούσεων μεταξύ των Εκπαιδευτικών Τάξης (ΕΤ) και των Εκπαιδευτικών Παράλληλης Στήριξης (ΕΠΣ), β) την εξέταση των τρόπων με τους οποίους οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί διαχειρίζονται τις διαφωνίες που προκύπτουν και γ) την καταγραφή των αναγκών και των ελλείψεων, ώστε να διαφανούν οι αλλαγές που πρέπει να γίνουν, για να επιτευχθεί η αποτελεσματική συνεργασία των εκπαιδευτικών. Για την διερεύνηση των ερευνητικών ερωτημάτων χρησιμοποιήθηκαν ημι-δομημένες συνεντεύξεις, από 15 ΕΤ και 15 ΕΠΣ. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε σύμφωνα με τις αρχές της θεματικής ανάλυσης ποιοτικών δεδομένων. Από την ανάλυση των δεδομένων προέκυψε πως οι ΕΤ δυσκολεύονται να συνεργαστούν με τους ΕΠΣ λόγω της μη πρότερης εμπειρίας σε συνεργατικά μοντέλα εκπαίδευσης. Συγκεκριμένα, η διαφωνίες απόψεων, η ασάφεια των αρμοδιοτήτων και η απουσία ενός οργανωμένου καθηκοντολογίου φαίνεται πως ενισχύουν τις διαφωνίες μεταξύ των ΕΤ και των ΕΠΣ, καθώς γίνεται έντονη προσπάθεια για κατοχύρωση του ρόλου τους και οριοθέτηση του συναδέλφου. Οι ΕΤ και οι ΕΠΣ έχουν αναπτύξει από τα πρώτα χρόνια πανεπιστημιακής εκπαίδευσης αλλά και στην επαγγελματική τους σταδιοδρομία μια κουλτούρα διδασκαλίας. Η διαφορετικές κουλτούρες που έχουν δημιουργήσει δυσχεραίνουν ολοένα και περισσότερο τις μεταξύ τους σχέσεις. Ως τρόπο διαχείρισης των διαφωνιών οι ΕΤ αλλά και οι ΕΠΣ δείχνουν να προτιμούν τη χρήση ορθολογικών επιχειρημάτων και τις προσωπικές επικλήσεις. Ωστόσο, αν και οι ΕΤ αποφεύγουν την διαμεσολάβηση θεσμικών οργάνων προκειμένου να επιλυθούν οι διαφωνίες, οι ΕΠΣ επικαλούνται τόσο θεσμικά όργανα όσο και την παροχή βοήθειας από συναδέλφους εκτός σχολικής μονάδας. Οι ΕΤ και οι ΕΠΣ συμφωνούν πως για τον περιορισμό των συγκρούσεων είναι απαραίτητη η θεωρητική κατάρτιση τους σε θέματα ειδικής αγωγής και μαθησιακών δυσκολιών, η παροχή ενός θεσμικού πλαισίου που να κατοχυρώνει το ρόλο τους στις σχολικές μονάδες και η πρακτική άσκηση.