Μαύροι Πάνθηρες και οι δομές αλληλεγγύης του Κόμματος στις Η.Π.Α της δεκαετίας του 60

Η παρούσα εργασία έχει σκοπό να μελετήσει συγκεκριμένες μορφές συλλογικής δράσης του κόμματος των Μαύρων Πανθήρων και τους τρόπους με τους οποίους επέλεξε να δομήσει και να προβάλλει το διεκδικητικό του ρεπερτόριο. Η βασική υπόθεση της εργασίας στηρίζεται στην ανάλυση της εμπειρίας των Μαύρων Πανθήρων στην εκτίμηση ότι η ίδρυση και θεμελίωση μορφών και δομών αλληλεγγύης μπορούν να αποτελέσουν εξίσου σοβαρή συγκρότηση διεκδικητικής πολιτικής των κοινωνικών κινημάτων όσο αποτελούν οι κλασικές μορφές της: η βία, η παρεμπόδιση και η σύμβαση. Στα πλαίσια αυτής της υπόθεσης, η παρούσα εργασία θα προσπαθήσει να προσεγγίσει ζητήματα όπως το ποια είναι η σημασία της ανάδειξης της έννοιας της αλληλεγγύης στα διεκδικητικά κινήματα, και σε περιόδους κινηματικής ύφεσης. Επιπλέον θα εξετάσει αν μπορεί να ισχύει η δυνατότητα τέτοιες μορφές δράσης να ασκήσουν σοβαρή επίδραση στη διαμόρφωση μιας μαχόμενης συλλογικής συνείδησης και να αποτελέσουν όψεις διεκδικητικής πολιτικής με επιθυμητά αποτελέσματα. Εξετάζοντας και αναλύοντας τα πολυάριθμα «προγράμματα επιβίωσης» (survival programs) που διοργανώθηκαν από το Κόμμα των Μαύρων Πανθήρων, τα οποία προσέγγιζαν ζωτικής σημασίας ζητήματα για την κοινότητα των αφροαμερικανών και αφορούσαν την σίτιση, την υγειονομική περίθαλψη, την εκπαίδευση και την ποινική δικαιοσύνη, η παρούσα εργασία θα ψηλαφήσει το πώς ο κοινοτικός ακτιβισμός και επαναστατική βία εκ μέρους του κόμματος των Μαύρων Πανθήρων, αποτέλεσαν μέρος της ίδιας στρατηγικής για την κοινωνική απελευθέρωση και ισότητα των μαύρων στις Η.Π.Α.