O αντιπολιτευτικός λόγος κατά την περίοδο 1917-1920

Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτελεί η μελέτη και ανάδειξη του αντιπολιτευτικού λόγου την περίοδο 1917-1920. Εκκινεί από την επάνοδο του Ελευθέριου Βενιζέλου το Μάιο του 1917 μέχρι τις εκλογές του Νοεμβρίου 1920 και τη νίκη της Ηνωμένης Αντιπολίτευσης. Η διακυβέρνηση των Φιλελευθέρων αυτή την περίοδο κινείται σε ένα πολύ αυστηρό πλαίσιο: ατομικές ελευθερίες και δικαιώματα αναστἐλλονται, επιφανή στελέχη της αντιπολίτευσης εξορίζονται, η ελευθερία του Τύπου περιστέλλεται. Η έρευνα βασίζεται στη μελέτη του ημερήσιου Τύπου (5 αντιβενιζελικές εφημερίδες) και της εφημερίδας των Συζητήσεων της Βουλής των Ελλήνων. Δευτερευόντως αξιοποιήθηκαν υπομνήματα του Foreign Office και αρχεία από το προσωπικό αρχείο του Βενιζέλου. Η έρευνα ανέδειξε το λόγο των ανεξάρτητων και σοσιαλιστών βουλευτών και τα πεδία στα οποία ασκήθηκε: τις διαρκείς εκκαθαρίσεις και εκτοπίσεις πολιτών, πολιτικών και δημοσιογράφων, τη διατήρηση του στρατιωτικού νόμου και της λογοκρισίας και την αντισυνταγματική σύγκληση της Βουλής του Μαΐου 1915 και μη διενέργεια εκλογών. Η αξιοποίηση του δυναστικού συμβόλου και το σύνθημα της αποτίναξης της βενιζελικής τυραννίας θα αποτελέσουν τον καταλύτη που θα οδηγήσει σταδιακά έναν άμορφο πολιτικά χώρο στη νίκη της 1ης Νοεμβρίου 1920.