Πολιτικές για τις γυναίκες με αναπηρία σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο

Οι γυναίκες με αναπηρία αντιμετωπίζουν πολλά εμπόδια στην ένταξη τους στην κοινωνία λόγω της διπλής διάκρισης που υφίστανται. Πολλές φορές μάλιστα, προστίθενται σε αυτές και άλλα χαρακτηριστικά, όπως να είναι μετανάστριες, άνεργες ή να βρίσκονται σε μία ευάλωτη κατάσταση, με αποτέλεσμα να οδηγούνται σε περαιτέρω αποκλεισμό τους από την κοινωνική και οικονομική ζωή. Σύμφωνα με την Σύμβαση για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες, του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών, όπως αυτή κυρώθηκε και από την Ελλάδα, οι γυναίκες με αναπηρίες δικαιούνται απόλαυσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών τους, με σκοπό την ίση συμμετοχή σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να διερευνήσει τις πολιτικές για τις γυναίκες με αναπηρία. Πιο συγκεκριμένα, στο πρώτο μέρος θα αποσαφηνιστούν βασικές έννοιες, όπως της αναπηρίας και της διάκρισης. Επιπλέον, θα καταγραφεί το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο καθώς και το νομικό πλαίσιο που ισχύει στην Ελλάδα, ενώ παράλληλα αποσκοπείτε η καταγραφή των υφιστάμενων πολιτικών σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο. Στο τέλος του πρώτου μέρους, θα παρουσιαστούν σημαντικοί τομείς της καθημερινότητας των γυναικών με αναπηρία, που αποτελούν τομείς διακρίσεων και εμποδίων, μέσα από στατιστικά δεδομένα αναδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο την ευάλωτη θέση των γυναικών με αναπηρία. Τέλος, στο δεύτερο μέρος στην ποιοτική έρευνα, θα πραγματοποιηθούν ημιδομημένες συνεντεύξεις προς εκπροσώπους φορέων χάραξης πολιτικής, έχοντας ως στόχο να αναδειχθεί το κατά πόσο οι πολιτικές για την αναπηρία λαμβάνουν υπόψη τους τη διάσταση του φύλου, αλλά και αντίστροφα, σε ποιο βαθμό οι πολιτικές για την ισότητα των φύλων συμπεριλαμβάνουν τις γυναίκες με αναπηρία.