Η νομική αντιμετώπιση του «ασθενέστερου μέρους» στο ελληνικό δίκαιο

Βασικός άξονας της εργασίας αυτής είναι το ασθενέστερο μέρος και πως αυτό αντιμετωπίζεται από το ελληνικό δίκαιο. Αρχικά γίνεται μια αναφορά στο ασθενέστερο μέρος όπως αυτό διαφαίνεται στο βασικότερο νομοθετήματα μας, τον ΑΚ όπου υπάρχει μια πρώτη προσέγγιση της έννοιας μέσα σε γενικά πάντα πλαίσια. Εν προκειμένω, για να γίνει αντιληπτή μια τέτοια έννοια πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι βασική αρχή του δικαίου των συναλλαγών, είναι η ελευθερία των συμβάσεων, αρχή στην οποία στηρίζεται και ο ΑΚ. Η ελευθερία των συμβάσεων αν και ήταν και εξακολουθεί να είναι τόσο ζωτικής σημασίας, πολλές φορές παρατηρείται ότι καταστρατηγείται. Η καταστρατήγηση της αρχής αυτής έγκειται στο γεγονός ότι κάτω από το πέπλο της ελευθερίας των συμβάσεων, οι οικονομικά και διαπραγματευτικά ισχυρότεροι σε μια σύμβαση επέβαλλαν στα ασθενέστερα μέρη τους όρους τους, καταπατώντας σημαντικά δικαιώματα των δεύτερων. Την ανισότητα αυτή και κατ’ επέκταση την προστασία του ασθενέστερου μέρους αποπειράθηκε να διευθετήσει το σύστημα δικαίου παρεμβαίνοντας στην εμπορική και στην εν γένει οικονομική ζωή. Πέρα από τον ΑΚ όπως αναφέρεται και στην παρούσα εργασία, η προστασία του ασθενέστερου μέρους επιδιώκεται και από ειδικότερα νομοθετήματα με χαρακτηριστικότερο όλων το Δίκαιο του Καταναλωτή όπου πλέον η εικόνα του ασθενέστερου μέρους είναι πολύ πιο σαφής. Κατόπιν, έχοντας εικόνα του γενικότερου πλαισίου γίνεται μια προσπάθεια ανάλυσης της αντιμετώπισης του ασθενέστερου μέρους έναντι των Τραπεζών και των Ασφαλιστικών Εταιρειών, οι οποίες αποτελούν μεγάλο μέρος της οικονομικής ζωής και τέλος βλέπουμε ειδικότερα νομοθετήματα που υπάρχουν στο ελληνικό δίκαιο και το πώς αντιμετωπίζεται εκεί το μέρος που κάθε φορά θεωρείται βάση συνθηκών ότι βρίσκεται σε δυσμενέστερη θέση.