Η κρίση στην ευρωζώνη, η εφαρμογή προκυκλικών πολιτικών και ο ρόλος της Γερμανίας

Η Ευρωζώνη βρίσκεται αντιμέτωπη με τη σημαντικότερη κρίση από τη σύστασή της, μια κρίση που οφείλεται αφενός σε σφάλματα και αδυναμίες κατά την οικοδόμησή της (δεν πρόκειται, κατά γενική ομολογία για άριστη νομισματική περιοχή) και αφετέρου στην οικονομική ύφεση. Για την αντιμετώπισή της εφαρμόζονται προκυκλικές δημοσιονομικές πολιτικές με δυσμενείς επιπτώσεις για τις οικονομίες κυρίως του ευρωπαϊκού Νότου που πλήττονται περισσότερο από την κρίση. Παράλληλα, με την υιοθέτηση του Δημοσιονομικού Συμφώνου, η αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία συνιστά πλέον απαρέγκλιτο κανόνα για το σύνολο σχεδόν των κρατών-μελών της ΕΕ. Η παρούσα διπλωματική εργασία κάνει μνεία σε πρόσφατες μελέτες που επιβεβαιώνουν ότι η εφαρμογή περιοριστικών δημοσιονομικών πολιτικών σε χώρες που βρίσκονται ήδη σε ύφεση, οδηγεί σε περαιτέρω συρρίκνωση της οικονομίας τους και επιδείνωση της ύφεσης. Διερευνά τις προκυκλικές πολιτικές που εφαρμόζουν κατά την τελευταία τριετία οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου – Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Ελλάδα - και τις επιπτώσεις τους στις οικονομίες τους. Επίσης, μελετά το ρόλο της ηγετικής οικονομίας της Ευρωζώνης, της Γερμανίας, στην επικράτηση των προκυκλικών δημοσιονομικών πολιτικών, εστιάζοντας στην εξαγωγή του οικονομικού προγράμματος “Agenda 2010” που εφάρμοσε η χώρα στις αρχές της δεκαετίας 2000, όταν κι εκείνη βρέθηκε αντιμέτωπη με αντίστοιχα προβλήματα. Τέλος, συνοψίζει τα επιχειρήματα και τις προτάσεις πολιτικής κεϋνσιανών και νεοφιλελεύθερων Γερμανών οικονομολόγων (Bofinger έναντι Sinn) για την έξοδο της Ευρωζώνης από την κρίση και καταλήγει στα συμπεράσματα ότι οι προκυκλικές πολιτικές όντως επέτειναν την ύφεση στις ευρωπαϊκές χώρες που εφαρμόστηκαν και ότι η αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της κρίσης στην Ευρωζώνη απαιτεί ευρύτερη και βαθύτερη ολοκλήρωση, στην οποία ο ρόλος της Γερμανίας θα παραμείνει καταλυτικός.