Οι λέσχες και οι μαζικές εκδηλώσεις της προσφυγικής κοινότητας Τασκένδης 1960-63: γέφυρα με την Ελλάδα, μέτρο προόδου

Αντικείμενο της εργασίας είναι η εξέταση της κοινωνικής ζωής των εξ Ελλάδος πολιτικών προσφύγων στην Τασκένδη την περίοδο 1960-1963, μέσα από την καταγραφή και μελέτη της δραστηριότητας των λεσχών και των μαζικών εκδηλώσεων όπως αποτυπώθηκαν στην εφημερίδα της κοινότητας, Νέος Δρόμος. Λέσχες και ‘κόκκινες γωνιές’ με σκοπό την διαπαιδαγώγηση όσο και την διαχείριση του ελεύθερου χρόνου των προσφύγων αναπτύχθηκαν σχεδόν αμέσως μετά την άφιξη τους στην Τασκένδη και, στις αρχές της δεκαετίας του ’60, είχαν πλέον εδραιωθεί στη συνείδηση τους είτε ως χώρος διεξαγωγής τοπικών εκδηλώσεων και καλλιέργειας πολιτιστικών δραστηριοτήτων είτε ως χώρος συνάθροισης και συνεύρεσης με τους υπόλοιπους συντρόφους για μερικές ευχάριστες ώρες μετά τη δουλειά. Παράλληλα, η κοινωνική ζωή των προσφύγων οριοθετήθηκε από μια σειρά μαζικών εκδηλώσεων και γιορτών που συνέθεσαν ένα ιδιότυπο «καλεντάρι της υπερορίας», μέσω του οποίου επιχειρήθηκε να ενισχυθεί η συνοχή της εκπατρισμένης κοινότητας ως διακριτής οντότητας, καθορίζοντας την ταυτότητά της και προωθώντας τη θέασή της προς τα έξω, με κεντρικούς άξονες την σύνδεση με την Ελλάδα και την ανάπτυξη δραστηριοτήτων που συνδέονταν με την καλλιέργεια του εθνικού πολιτισμού, τη διατήρηση της νοητής επαφής με την πατρίδα και τη διαχείριση της νοσταλγίας των προσφύγων. Το 1962, όλη η προηγούμενη πολιτιστική δραστηριότητα εντός της κοινότητας, όλα τα μέσα στη διάθεσή της σε συνδυασμό με την τεράστια κινητοποίηση των προσφύγων, συνέκλιναν στην διοργάνωση του Α’ Φεστιβάλ των πολιτικών προσφύγων της Τασκένδης, μια προσπάθεια που διήρκησε πάνω από ένα χρόνο και έβαλε τις βάσεις για την μετατροπή της εξόριστης πολιτικής κοινότητας σε παροικία, κατά τα επόμενα χρόνια.