Η στρατηγική σκέψη των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων στον 21ο αιώνα

Βασικός σκοπός της διατριβής είναι η εξέταση της στρατηγικής σκέψης των τουρκικών ενόπλων Δυνάμεων τον 21ο αιώνα που είναι ένας από τους βασικούς πυλώνες της σκληρής ισχύος του κράτους. Η τουρκική εξωτερική πολιτική που εφαρμόζεται στην περιοχή των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής ταυτίζεται με τον όρο «Νέο-οθωμανισμός», δηλαδή με την ύπαρξη ισλαμικής ατζέντας που σκοπό έχει την προσπάθεια αναβίωσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το βιβλίο του Αχμέτ Νταβούτογλου «Το Στρατηγικό Βάθος, η Διεθνής Θέση της Τουρκίας», στο οποίο συνοψίζεται η θεωρία/δόγμα του «Στρατηγικού Βάθους», επέδρασσε καταλυτικά στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας την περίοδο 2002-2018. Η εμπλοκή των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων άμεσα ή έμμεσα στη διαμόρφωση της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής δημιούργησαν το απαραίτητο υπόβαθρο ανάπτυξης της αντίληψης στο εσωτερικό των ΤΕΔ αλλά και στην τουρκική κοινωνία ότι οι ΤΕΔ είναι φορέας-θεσμός που αποφασίζει για τα θέματα ασφάλειας του κράτους και κατ’ επέκταση επί της ακολουθητέας εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής. Δύο είναι οι κυριότερες μορφές παρέμβασης των ΤΕΔ στη διαδικασία διαμόρφωσης της πολιτικής του κράτους, επισήμως μέσω των θεσμών και ανεπίσημα με τη δημόσια έκφραση απόψεων. Μετά την άνοδο του ΑΚΡ στην εξουσία (2002), την τροποποίηση του συντάγματος και τη μείωση της δύναμης των ΤΕΔ στο ΣΕΑ, έχει παρατηρηθεί ότι οι ΤΕΔ αρκούνται σε αντιδράσεις επικοινωνιακού χαρακτήρα με ανακοινώσεις, δηλώσεις και αναρτήσεις στις ιστοσελίδες των Γενικών Επιτελείων. Πιθανόν αυτό να οφείλεται στο γεγονός ότι από το 2002 και μετέπειτα η εμπιστοσύνη της τουρκικής κοινωνίας προς τους πολιτικούς βαίνει αυξανόμενη, με αποτέλεσμα και επί του παρόντος, η ανοχή και αποδοχή της κοινωνίας απέναντι σε μια ανοιχτή στρατιωτική επέμβαση των ΤΕΔ να βαίνει μειούμενη, παράδειγμα η αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος της 15 Ιουλίου 2016, δίχως σε καμία περίπτωση αυτό να σημαίνει απώλεια της εμπιστοσύνης στις ΤΕΔ οι οποίες συνεχίζουν να χαίρουν υψηλής αποδοχής μεταξύ του πληθυσμού.