Η Ευρώπη γερνάει. Είναι τα ενεργά “γηρατειά” η λύση για το ασφαλιστικό;

Τα ενεργά γηρατειά αποτελούν μια πολιτική προσαρμογής στις αλλαγές που φέρει η δημογραφική γήρανση του πληθυσμού, σαν απότοκο της μείωσης των γεννήσεων και της αύξησης των ορίων θνησιμότητας. Στην παρούσα εργασία θα διερευνήσουμε κατά πόσο είναι δυνατόν και κάτω από ποιες προϋποθέσεις τα ενεργά γηρατειά να αποτελέσουν λύση για το συνταξιοδοτικό πρόβλημα που ταλανίζει τα κράτη μέλη της ΕΕ. Οι Παγκόσμιοι Οργανισμοί και η ίδια η ΕΕ έχουν υιοθετήσει τα ενεργά γηρατειά ως λύση για το ασφαλιστικό πρόβλημα, μέσω της προώθησης και θέσπισης μέτρων όπως είναι η άνοδος ορίων συνταξιοδότησης και η προτροπή στην επαγγελματική ασφάλιση, μέσω των προγραμμάτων ΡΕΡΡ. Τα ενεργά γηρατειά όμως αποτελούν μια ολιστική προσέγγιση στην τρίτη ηλικία και οι συνέπειες από την αυθαίρετη εφαρμογή τους μπορεί να είναι καταστροφικές για τον κοινωνικό ιστό. Ταυτόχρονα, η μερική συνταξιοδότηση με ταυτόχρονη συνέχιση της απασχόλησης, ο εθελοντισμός, αλλά και η αύξηση της απασχόλησης μέσω της προώθησης της γυναικείας εργασίας και των μεταναστευτικών ροών, προτείνονται ως λύσεις. Όμως για να μπορέσουν τα μέτρα που προτείνονται να ανταποκριθούν στην δημογραφική πρόκληση, υπάρχει ανάγκη για ολικές μεταρρυθμίσεις όσον αφορά το ασφαλιστικό, την υγεία, την εργασία και τη δια βίου εκπαίδευση.